Johannes Postkazerne Steenwijkerwold

Vorige week schreef ik een stukje over de atoombommen, die ooit in het Drentse plaatsje Darp lagen. En ik memoreerde dat ik daar diverse keren geweest was, omdat ik ooit dienstplichtig soldaat was bij de 119e Afdeling Veldartillerie, gelegerd in de Johannes Postkazerne te Steenwijkerwold. Deze afdeling beschikte over Honest John raketten, die kernwapens konden lanceren.
      Omdat ik toch in de buurt was, ben ik even bij die kazerne gaan kijken. Zij bestaat nog steeds en er zijn nog militairen gelegerd.
Vroeger stonden er soldaten voor de poort op wacht. Met een UZI, die niet geladen was. Patronen in de tas.

       Je moest twee uur op en vier uur af. Vierentwintig uur lang. Een echte hondenwacht.
De wachtposten zaten nu in een verwarmd huisje achter een computer.

‘’Ik mag zeker niet het terrein op?”

‘’Nee meneer. Dat kunnen wij niet toestaan. Maar waarom wilt u dat?’’

‘’Ach, ik heb hier vroeger een jaar in dienst gezeten en wilde eens kijken of het allemaal nog bestaat’’

‘’Wanneer was dat?’’

‘’IN 1965’’

‘’Zo! Lang geleden. Dat was een leuke tijd zeker ”

''Nou, dat valt wel mee. Eigenlijk was het helemaal geen leuke tijd"".

Hoezo? Waarom komt u hier dan kijken?’’.

‘’Ach jongens, misschien weten jullie wel dat hier vroeger soldaten werden opgeleid om kernkoppen af te schieten met raketten. En dat ze daar officieel niet eens van op de hoogte werden gesteld Niemand mocht toen namelijk weten, dat er in Nederland atoombommen lagen opgeslagen’’.

‘’Echt waar?”

’Echt waar!’
’Maar we hadden het onderling wel naar ons zin. Kameraadschap. Gedeelde rotzooi. Lachen joh!. Daar weten jullie natuurlijk zelf alles van’’


‘’Jazeker. De onderlinge sfeer hier is goed’’


                

‘’Goed zo. Maar denken jullie dat ik buiten de poort een paar foto’s mag maken?’’

‘’Meneer gaat uw gang’’.

De V staat bij het monument ter ere van Verzetsheld Johannes Post.