Reportages (123)

 

Toeristenoord in de Noordkop

  

Julianadorp is een druk toeristenoord aan de kust. In de kop van Noord-Holland, zo’n 5 kilometer onder Den Helder. Het is niet karakteristiek en niet oud, iets meer dan 100 jaar. Toen het in 1909 gesticht werd gaf koningin Wilhelmina toestemming om het dorp naar haar pas geboren baby Juliana te vernoemen.
      Er zijn recreatie- bungalow- & vakantieparken. Strandtenten, eetcafé’s en wokparadijzen. Campings natuurlijk ook en op het strand staan batterijen identieke vakantiehuisjes, waar de mens verwelkomd wordt met de volgende tegeltjeskreet:

Dromen over het strand
Dromen over de zee
En als ik weer naar huis ga
Neem ik al mijn dromen mee


Zandsuppletie

  

Tot half juni wordt hier tussen Den Helder en Julianadorp vanaf baggerschepen 1 miljoen kubieke meter zand op het strand gespoten. Met bulldozers wordt dat zodanig verspreid dat de kustlijn op zijn plaats wordt gehouden.


Strandhuisjes

  

Er staan hier 66 huisjes in gelid. Vooral in trek bij jonge gezinnen met kindertjes. In het hoogseizoen voor  1485,-- per week te huren.
      Duitsers zijn er ook veel. Net als op al die andere recreatieplekken. Juliandorp telt bijna 1 miljoen overnachtingen per jaar.


Strandhoreca: Paal6


   

Strandhoreca: Zee van Tijd


   

Graffiti op bunker


   

Op de achtergrond de vuurtoren van Den Helder: Lange Jaap


Camping Oase


   

Duingebied


  

 


Markant stadje met roerig verleden

   

IJzendijke is een markant stadje op Zeeuws-Vlaanderen. Het kent een roerige geschiedenis. Al in 984 werd het beschreven. Maar IJzendijke werd diverse keren getroffen door stormvloeden. In 1570 verdween het nagenoeg helemaal. Wat overbleef liet de Hertog van Parma verschansen. Maar de schans werd in 1604 op de Spanjaarden heroverd door Prins Maurits van Nassau, die het uitbreidde tot een echte vesting.


Markt

   

De Markt is ontegenzeggelijk het centrum. Er staan een paar aardige panden. Natuurlijk is er horeca. Aan de Markt is ook het voormalig gemeentehuis, waar nu een streekmuseum in is gevestigd. IJzendijke was tot 1970 een zelfstandige gemeente. Nu valt het onder Sluis.


Museum Het Bolwerk

   


De Prins

Op de Markt bevindt zich dit kunstwerk van Guido Metsers. Het heet De Prins. Maurits, de strateeg, achter een schaakbord.


   

Hervormde kerk

             

De Hervormde Kerk uit 1612 is het oudste Protestantse kerkgebouw in Zeeland. Gerestaureerd in 1949.


R.K.Kerk

             

Je bevind je hier op het snijpunt van godsdiensten. Dit is de R.K.kerk van Onze Lieve Vrouwe ter Hemelopneming. Gebouwd in 1951, nadat de oude R.K. kerk in 1944 verwoest werd.


Muziektent

   

Molen De Witte Juffer
               

 

 

 

Markante Markt in rustig dorp

   
Wouw is een rustig dorp in West-Brabant. Het ligt tussen Roosendaal en Bergen op Zoom. Er wonen zo’n 5.000 mensen. In het centrum ligt de markante Markt. Een rechthoekig grasveld met hoge bomen. Hier zijn de monumentale Sint Lambertuskerk, het oude raadhuis, twee grote dorpspompen en een paar mooie herenhuizen. Het is ouder dan 750 jaar.
     
Horeca is er natuurlijk ook. Dat varieert van restaurant De Wouwse Wereld tot etablissement In den Veehandel en het restaurant Mijn Keuken dat een Michelinster heeft. Vlak daarbij is het Catharinapark, ook al een grasvlakte. Eigenlijk is het wel een aangenaam dorp, Wouw.
     
Het is al ouder dan 750 jaar.
  

De Gotische Sint Lambertuskerk werd eind 15e eeuw gebouwd. In 1944 werd de kerk opgeblazen door de Duitsers, maar al snel na de bevrijding werd de restauratie ter hand genomen. Die werd voltooid in 1951. Voor die kerk bevindt zich het oude raadhuis, dat nu restaurant Mijn Keuken is.

Je kunt er voor € 103,-- een achtgangen menu bestellen. Je krijgt dan variaties met paling, runderhaas, kabeljauw, coquilles, parelhoen, kaas, ananas en bloedsinaasappels. Minder kan natuurlijk ook. Dat lijkt mij aan te bevelen.

Monument De Samenwerking

  

Wouw was tot 1997 een zelfstandige gemeente. Het bestond uit vier kernen: Wouw, Wouwse Plantage, Heerle en Moerstraten. Om de verstandhouding tussen die dorpen te symboliseren werd in 1986 dit monument onthuld. Het is van de plaatselijke kunstenaar Kees Keijzer en heet De Samenwerking. Onder de dekplaat in het midden bevinden zich vier urnen met zand uit de vier kernen.


Dorspomp


           


De twee hardstenen dorpspompen stammen uit 1768. Ze werken nog.


Panden aan de Markt


  


Sint Lambertuskerk



 

Catharinapark


Voormalig klooster & kapel


         


 


Een schuivenhuis voor schorren en slikken

Land teruggeven aan het water. Dat is een voor Nederland nogal ongebruikelijke gang van zaken. En toch gebeurt het momenteel in de Rammegors, een gebied van 145 ha. in Zeeland tussen Sint Philipsland en Tholen.
                


Bij de Krabbenkreekdam (schuin onder het dorp Sint Philipsland) is –in blauw op de map- een zogeheten schuivenhuis gebouwd. Er zijn drie afzonderlijke betonnen kokers met daaronder schuiven. Het water kan al naar gelang het getij vanuit de Oosterschelde de Rammegors in- en uitstromen. Zo ontstaan nieuwe platen, slikken en schorren en komt er zoutwatervegetatie. In feite betreft het hier een uitbreiding van de Oosterschelde, waar slikken en schorren aan het afkalven zijn.

Schuivenhuis
  
Het schuivenhuis werd op 5 december in gebruik genomen, maar moest vanwege te snel optredende erosie veertien dagen later gesloten worden. Inmiddels staan de schuiven weer open.
      Hieronder de situatie bij eb, waarbij het water weer teruggaat naar de Oosterschelde.
  

Oosterschelde

  

Dit is de Oosterschelde bij Sint Philipsland. De rivierdelta lijdt hier aan ‘zandhonger’.


Kale vlakte

  

Grote delen van het Rammegors zien er nog enigszins onheilspellend uit. Bij vloed moet dit gebied in de toekomst vrijwel volledig onder water komen.


Watertoren

  

Op de achtergrond de watertoren. Links de molen van Sint Philipsland.


Riet en water

 

 

Klik HIER voor Rammegors 1

 


De Jan Pieter Heijestraat


Ik fiets met drie kleinzoontjes door de Amsterdamse Jan Pieter Heijestraat. Dat is een vorm van topsport, want die mannetjes fietsen mij er finaal uit. De straat ligt in Oud West en loopt van de Kinkerstraat naar de Overtoom/Vondelpark. Het is er druk, divers, chaotisch en zeer internationaal. Ik zal u daar een indruk van geven, maar eerst de kardinale vraag.
      Wie was Jan Pieter Heije?

In Amsterdam Oud West krijg je daar tegenwoordig direct antwoord op, want op iedere straat hangt een object met een foto en informatie.

  

Arts en dichter dus. Geboren in Amsterdam 1809.
      Maar wat schreef Jan Pieter Heije?
Versjes. Veel versjes.
      Ferme jongens , stoere knapen; Een karretje op de zandweg reed; Een man een man, een woord een woord; Zie, de maan schijnt door de bomen.

En: Heb je van de zilveren vloot wel gehoord?
(Let wel: Een Amsterdammer, die een ode brengt aan een Rotterdammer)

Het gaat zo:

Een triomfantelijk lied
van de zilvervloot

Heb je van de Zilveren Vloot wel gehoord,
De Zilveren Vloot van Spanje?
Die had er veel Spaanse matten aan boord
En appeltjes van Oranje!

(Refrein)
Piet Hein, Piet Hein,
Piet Hein, zijn naam is klein
Zijn daden bennen groot:
Die heeft gewonnen de Zilvervloot!

Zei toen niet Piet Hein, met en aalwarig woord:
‘’Wel Jongetjes van Oranje,
Kom klim reis aan dit en dát Spaanse boord,
En rol me die mat van Spanje!’’

Refrein

Klommen niet de jongens als katten in ’t want
En vochten ze niet haast als leeuwen?
Ze maakten de Spanjerds duchtig te schand,
Tot in Spanje klonk hun schreeuwen:

Refrein

Kwam er nog eenmaal zo’n Zilveren Vloot
Zeg, zou jelui nóg zo kloppen?
Of zoudt gij u veilig, en buiten schoot,
Maar stil in je hangmat stoppen?

Refrein

‘’Wel! Neerlands bloed
Heeft nog wel moed!
Al bennen we niet groot,
We zouden nog winnen een Zilvervloot!’’


Jan Pieter Heijestraat INTERNATIONAAL






























 

 

 





 

Subcategorieën