Een opmerkelijk Frans stempeltje



Kijk eens naar dat stempeltje rechtsboven. Police Nationale, vliegveld Charles de Gaulle Parijs. Dat is opmerkelijk. Het paspoortstempeltje werd gezet in 1984. Frankrijk en Nederland waren toen al lang lid van de EEG, de Europese Economische Gemeenschap. Inwoners van die landen kregen gewoon geen stempeltjes in hun paspoort.
      Ik benaderde wat kennissen, die veel reizen. En daar kwam het antwoord van Wim Kerkhof. Een zeer druk reiziger. Op de lijst van de Amerikaanse organisatie MTP (Most Traveled People) scoort hij wereldwijd 494 bestemmingen. Van de 193 bij de VN aangesloten onafhankelijke landen bezocht hij er 167. Dat is veel. Op die reizen schrijft hij ondermeer muziekteksten, want hij is lid van de Rotterdamse groep The Amazing Stroopwafels. (''Ik ga naar Frankrijk'')
      Zijn commentaar: “Als je vreemde grensbewegingen maakt die iets ongewoons of verdachts hebben kan je ook stempels krijgen van West Europese landen. Door mijn vele Oostblokbezoeken kreeg ik stempels van Nederland ( toen ik in Hoek van Holland met de boot naar Engeland ging, ik was net voortijdig terug uit Polen, 1976) en stempels van West Duitsland, plm 1981 ( ook ivm Oostblok, vnl. Tsjechoslowakije)”.

Zandstormen en gezeik

In 1984 maakte ik inderdaad ‘’vreemde grensbewegingen’’. Ik was in Khartoum, de hoofdstad van Sudan. ’s Avonds om zes uur zou ik met de KLM rechtstreeks naar Schiphol vliegen. Maar… een paar uur tevoren was een zandstorm uitgebroken. Dat was erg. Het zicht was niet meer dan een paar meter. Zand zat overal; tot in de bilspleet. Toch liet ik mij met een taxi naar het vliegveld brengen. Daar werd er al voor gewaarschuwd, dat de vlucht wel eens gecanceld zou kunnen worden.
      Het vliegtuig arriveerde op tijd, zoemde over het vliegveld en steeg weer op. Een kwartier later eenzelfde manoeuvre. Maar toen keerde het niet meer terug. Het ging door naar Cairo. Na veel rumoer, gekanker en gezeik van een aantal passagiers werden wij in een bus gezet en vervoerd naar het prestigieuze  Friendship hotel.
     De KLM vloog maar één keer per week naar Amsterdam. Er moest dus een andere vlucht genomen worden. Maar… de zandstorm hield de volgende dag aan en pas na een tweede nacht konden wij mee met een toestel van Egypt Air naar Cairo.  Een uur later vertrok dat  toestel naar Parijs.
      Wij arriveerden op Charles de Gaulle. Het was al laat en ik moest in Parijs blijven slapen. Bij de douane kreeg ik toen zomaar dit stempeltje.