Honkbal (108)

 

Een volkomen sprookje

Stel: Je bent geboren in Valencia Venezuela op 27 oktober 1990. Je heet Carlos Eduardo Perez. Al snel blijk je grote aanleg te hebben voor honkbal, de belangrijkste sport in dit land. Je bent op jonge leeftijd sterk, hebt een goede arm en begrijpt de sport al redelijk goed. Een coach met verstand van zaken maakt een catcher van je. Je maakt snel vorderingen en als je 17 jaar bent krijg je een Rookie-contract in de USA.
Je droomt dat je de Big Leagues haalt. En…

--- Dat je in je eerste wedstrijd in de Majors een honkslag slaat.
--- Dat je een stelende honkloper op het tweede honk uitgooit.
--- Dat je tenslotte in de laatste innings bij een stand van 4-4 voor eigen publiek een beslissende homerun slaat.

Carlos Eduardo Perez maakte het gisteren allemaal mee. Hij maakte op 24-jarige leeftijd zijn debuut voor de Los Angeles Angels tegen de Seattle Mariners.
     
Kijk HIER naar zijn Walkoff homerun. En HIER naar zijn aangooi op het tweede honk en HIER naar zijn eerste honkslag. En kijk HIER hoe hij voor TV-camera’s reageert op dit volkomen sprookje.

 


Een krankzinnige uit

       

Ik ben jarenlang honkbalcoach geweest van jeugdteams. Vooral pupillen en aspiranten liet ik dan vaak spelmomenten zien uit de Amerikaanse Major Leagues. Gewoon om ze te laten meemaken wat er allemaal in hun sport mogelijk was. Soms moest je daar een beetje voorzichtig in zijn, want die jongetjes -en
soms ook meisjes- gaan het dan proberen na te doen. En dat is niet altijd verstandig.
     
Kijk eens naar dit verbijsterende moment, dat zich deze week afspeelde in de wedstrijd tussen de Chicago Cubs en de San Diego Padres.
Pitcher Jon Lester van Chicago krijgt de bal terug van slagman Clint Barnes. Lester heeft de bal in zijn handschoen, aarzelt even of hij naar het tweede of het eerste honk zal gooien, krijgt de bal daarna niet onder controle en besluit in een soort wanhoopspoging de bal met handschoen en al naar eerste honkman Anthony Rizzo te gooien. Die zag het op tijd aankomen en heeft om beter te kunnen vangen zijn eigen handschoen op de grond gegooid. De mannen hebben 't geluk dat de bal in de handschoen blijft.
     
Resultaat: slagman is uit en Lester en Rizzo hebben een onvergetelijke nul gemaakt. Een commentator moet bekennen zoiets nog nooit te hebben gezien. Maar zijn collega weet dan natuurlijk weer dat werper Terry Mulholland in 1986 hetzelfde deed.
 

 

 

 

Uniek contract voor Nederlandse kortestop

Het was tot nu toe geen groot nieuws in Nederland. Didi Gregorius, pas 24 jaar, wordt de nieuwe kortestop van de New York Yankees. Didi heeft Antilliaanse roots, komt uit een honkbalfamilie en werd geboren in Amsterdam op 15 februari 1990. In New York was het wel degelijk groot nieuws, want Didi moet de plaats gaan innemen van de nu al legendarische Derek Jeter, die twintig jaar lang een vaste grote waarde was in dit team.
      Ga HIER naar toe voor het verslag in de New York Times. (Met dank aan Hugo Kijne te Hoboken New Jersey)


Didi maakte op 5 september 2012 zijn debuut in de Major League bij de Cincinnati Reds. Daarna speelde hij twee seizoenen voor de Arizona Diamondbacks. Hij kwam tot nu toe uit in 191 Big League-wedstrijden en haalde daarin een slaggemiddelde van 0.243. Dat is niet bijzonder hoog. Hij sloeg dertien homeruns en kreeg meer dan gemiddeld vier wijd, waardoor hij toch vrij vaak op de honken kwam.
       Maar Gregorius is in eerste instantie gehaald voor zijn opvallende veldprestaties. Hij stop en vangt voortreffelijk, stelt zich uitstekend op en heeft een zeer sterke arm. Bij de Yankees menen ze dat zijn slagprestaties met gerichte training omhoog kunnen. 

Ik heb voor u een paar fragmenten verzameld om een indruk te geven hoe goed Gregorius nu al is.

http://m.mlb.com/video/v35615323/sdari-gregorius-launches-a-threerun-homer-to-right/?c_id=mlb (3Run homerun)

http://m.mlb.com/video/v35610639/sdari-gregorius-makes-great-play-in-the-hole/?c_id=mlb (Stop, aangooi op 1)

http://m.mlb.com/video/v35372195/arimia-pennington-gregorius-combine-to-turn-two/?c_id=mlb (dubbel spel)

http://m.mlb.com/video/v35339625/aricle-gregorius-recovers-to-retire-raburn-at-first/?c_id=mlb (stop, geen controle,toch uit)

http://m.mlb.com/video/v35981641/arilad-gregorius-plates-pollock-with-a-sac-fly/?c_id=mlb (Opofferingsslag)

http://m.mlb.com/video/v34938671/aricin-gregorius-crushes-a-tworun-homer-to-right/?c_id=mlb (2run homerun)

http://m.mlb.com/video/topic/vtp_triple/v34905011/aricin-gregorius-races-into-third-for-a-triple/?c_id=mlb (driehonkslag)

http://m.mlb.com/video/v34701019/detari-gregorius-barehands-grounder-gets-the-out/?c_id=mlb (pakken zonder handschoen,onderhands naar 1)

 

De honkbal-windwijzer

     
Ik kreeg deze foto opgestuurd van mijn schoonzuster Paula van den Boogaard. De windwijzer staat in Assen op de schoorsteen van vriend Peter Tel. Een fervent honkballiefhebber, die zelf op heel goed niveau heeft gepeeld. Hij leerde mij vroeger een balletje gooien.
      Altijd je roots, je cultuur, je liefdes, je herinneringen blijven koesteren en uitdragen. Een uitstekend principe.
Wat leert deze wijzer –indirect- nog meer?
      Honkbalvelden in de USA werden vanaf eind negentiende eeuw in een bepaalde windrichting aangelegd. Dat had niets te maken met de wind, maar alles met de ondergaande zon. Omdat wedstrijden destijds vrijwel altijd in de late namiddag gespeeld werden, moest ervoor gezorgd worden dat de spelers zo weinig mogelijk last hadden van die zon. De bal werd vanuit het oosten gegooid, zodat de slagmensen er goed zicht op hadden. En de werpers stonden met hun handschoen en hun gezicht naar het zuiden (linkshandige werper) of naar het noorden (rechtshandige werper). Nog steeds wordt in het Amerikaanse profhonkbal een linkshandige werper enigszins vertederend een SOUTHPAW genoemd.
      Het woord NORTHPAW is volgens mij verdwenen. Ik kom het nooit tegen.     

 Ik kreeg hierop de volgend reactie van Peter:

Er is een kleine geschiedenis aan verbonden. Zo’n kleine 20 jaar geleden waren wij op vakantie in Pezenas in Frankrijk, een stadje waar het oude ambacht hoogtij viert.

Zo kwamen wij langs het atelier van Lucien Marnet, een siersmid die voor de stad regelmatig hekwerken, brugleuningen etc. maakte. Daar stonden ook enkele windhanen en ik vroeg hem of hij deze ook in andere vormen kon maken. “ Als ik maar een afbeelding heb “ was zijn antwoord.
      Een jaar later stond ik weer voor zijn neus met een etiketje uit een T-Shirt, waarop de afbeelding van de honkballer. Deze afbeelding vind je ook terug in het stadion van de NY Yankees, althans  dat heb ik enkele malen gezien op TV wanneer er Amerikaans honkbal werd uitgezonden.
      Enkele dagen later was de windhaan klaar – kosten toen FF 1200,00.

Voor zover ik weet het enige exemplaar in de wereld, met eigen signatuur van de meestersmid en met een afwijkende volgorde van de windrichtingen , n.l. N(ord) – O(uest) – S(ud) – E( st) ipv N-E-S-O.

    
 

 

Een ongelooflijk dubbelspel

En natuurlijk gebeurde het in de zevende en beslissende wedstrijd van de World Series. Het infield van de San Francisco Giants maakt op een cruciaal moment een wonderschoon, bijna onwaarschijnlijk  dubbelspel.
      U kunt er HIER naar kijken.

Er gebeuren allerlei dingen die eigenlijk niet kunnen en volgens de regeltjes die we leren, ook niet mogen. Slagman Eric Hosman van de Kansas City Roals raakt, met het eerste honk bezet, de bal goed. Het lijkt een honkslag te worden, maar tweedehonkman Joe Panik duikt naar de bal, krijgt hem te pakken en flipt de bal vanuit zijn handschoen naar kortestop Brandon Crawford. Die maakt de eerste uit en slaagt er in om vanuit een bijna onmogelijke positie de bal naar het eerste honk te gooien. Hosman maakt vervolgens een zeer ongebruikelijke head first sliding op het eerste honk en wordt in eerste instantie door de veldscheidsrechter in gegeven.
      Een merkwaardige beslissing. De situatie is zeer close, maar een Big League umpire, die het spel echt aanvoelt, beslist in zo’n situatie vrijwel altijd in het voordeel van de veldpartij.
       Coach Bruce Bochy van San Francisco vindt dat ook en vraagt een challenge aan. Dat is voor ’t eerst dat zoiets mogelijk is in de World Series. Een arbitragecommissie in New York bekijkt daarop vanuit allerlei cameraposities het moment. En jawel, na ampel beraad wordt besloten dat Hosman uit is. 


Eén van de mooiste dubbelspelen ooit is een feit. San Francisco kon na dit moment de wedstrijd eigenlijk  niet meer verliezen.
      Als ik nog coach van een jeugdteam zou zijn, zou ik dit moment niet te vaak aan mijn spelertjes laten zien. Voor je het weet, gaan ze het ook proberen.  

 

     

Subcategorieën

Knuckleball (Druk up F5 om de beweging nog eens te zien)