De honkbal-windwijzer

     
Ik kreeg deze foto opgestuurd van mijn schoonzuster Paula van den Boogaard. De windwijzer staat in Assen op de schoorsteen van vriend Peter Tel. Een fervent honkballiefhebber, die zelf op heel goed niveau heeft gepeeld. Hij leerde mij vroeger een balletje gooien.
      Altijd je roots, je cultuur, je liefdes, je herinneringen blijven koesteren en uitdragen. Een uitstekend principe.
Wat leert deze wijzer –indirect- nog meer?
      Honkbalvelden in de USA werden vanaf eind negentiende eeuw in een bepaalde windrichting aangelegd. Dat had niets te maken met de wind, maar alles met de ondergaande zon. Omdat wedstrijden destijds vrijwel altijd in de late namiddag gespeeld werden, moest ervoor gezorgd worden dat de spelers zo weinig mogelijk last hadden van die zon. De bal werd vanuit het oosten gegooid, zodat de slagmensen er goed zicht op hadden. En de werpers stonden met hun handschoen en hun gezicht naar het zuiden (linkshandige werper) of naar het noorden (rechtshandige werper). Nog steeds wordt in het Amerikaanse profhonkbal een linkshandige werper enigszins vertederend een SOUTHPAW genoemd.
      Het woord NORTHPAW is volgens mij verdwenen. Ik kom het nooit tegen.     

 Ik kreeg hierop de volgend reactie van Peter:

Er is een kleine geschiedenis aan verbonden. Zo’n kleine 20 jaar geleden waren wij op vakantie in Pezenas in Frankrijk, een stadje waar het oude ambacht hoogtij viert.

Zo kwamen wij langs het atelier van Lucien Marnet, een siersmid die voor de stad regelmatig hekwerken, brugleuningen etc. maakte. Daar stonden ook enkele windhanen en ik vroeg hem of hij deze ook in andere vormen kon maken. “ Als ik maar een afbeelding heb “ was zijn antwoord.
      Een jaar later stond ik weer voor zijn neus met een etiketje uit een T-Shirt, waarop de afbeelding van de honkballer. Deze afbeelding vind je ook terug in het stadion van de NY Yankees, althans  dat heb ik enkele malen gezien op TV wanneer er Amerikaans honkbal werd uitgezonden.
      Enkele dagen later was de windhaan klaar – kosten toen FF 1200,00.

Voor zover ik weet het enige exemplaar in de wereld, met eigen signatuur van de meestersmid en met een afwijkende volgorde van de windrichtingen , n.l. N(ord) – O(uest) – S(ud) – E( st) ipv N-E-S-O.