Goedemorgen (594)

 

Sorry!


"Sorry’’, zegt ze nog een keer. ''Ik ben er niet zo bij. Vorige week heb ik mijn vriend begraven’’.

 

Goedemorgen!

 

Uit: Het verdriet van Jolande

 

 

 

Vermeend onbenul van de Buitenlandse Pers

Wij worden overspoeld door de buitenlandse pers. Dat lees en hoor ik tenminste overal.
     
Ze komen voor Wilders en een eventuele Hollands Populistische Revolutie.
Het beeld dat er van die buitenlandse pers geschetst wordt, is niet zo positief. ''Ze'' weten er weinig van en als er al een genuanceerd stukje in een buitenlandse krant verschijnt, is dat volgens onze eigen pers een uitzondering.

Ik kan het allemaal niet zo goed beoordelen. In mijn actieve jaren kwamen er vooral buitenlandse journalisten naar Nederland, die zich ingelezen en goed voorbereid hadden. Hier en daar was er wel een misverstand, maar dan kwamen ze bijvoorbeeld naar jou toe om iets te checken. Maar kennelijk zijn het er nu te veel en doen ze aan HIT & RUN-journalistiek. Snel even langs gaan en dan weer op weg naar een volgende brandhaard.

Het meest opmerkelijke stukje dat ik las, kwam van Volkskrant-columnist René Cuperus.
     
Hij schrijft het volgende:
‘’Aangelokt door aanvankelijke reuzenscores van de PVV in de peilingen, die suggereerden dat de PVV de grootste partij zou worden en Geert Wilders premier, president of koning -al naar gelang de onwetendheid van de buitenlandse journalisten die ik sprak- kwam men hier reportages maken in St.Willebrord, Venlo of Almere: PVV-burchten’’.

Tja!

Cuperus is een gewaardeerd columnist en medewerker van de Wiardi Beckman Stichting. Iemand, waarvan ik hoop dat hij geen dingen uit zijn duim zuigt om een column op te leuken. Maar toch kan ik me niet voorstellen, dat er ook maar één buitenlandse journalist is, die meent dat het bij deze verkiezingen gaat om het democratisch kiezen van een koning.
      Ik zou zeggen meneer Cuperus, noemt u dan maar man & paard. Dan blijft zo iemand een volgend keer bij huis en haard, want op dit soort onbenul zitten we niet te wachten.

Trouwens: Een buitenlands journalist die verzeild raakt in Sint Willebrord ('t Heike) is ook niet te benijden. Het Brabants dialect, dat daar gesproken wordt door de autochtone medemens, is -kan ik uit eigen ervaring melden- pas na de nodige praktijkoefeningen te volgen. En hun Engels -als ze dat al spreken- zou ik ook ernstig wantrouwen.


Goedemorgen!

 

 

Adoptie 

 

Bij gebrek aan een passende schelp had een heremietkreeft een glazen jampotje geadopteerd

 

Goedemorgen!

 

Uit: Atlas van de kleinste landen (21)

 

 

 

En dit is mijn mondje met tandjes erin.....


Ze gebruiken het steeds vaker:  Die & dit & dat


Het is lelijk:

      Het weer voor morgen, dat gaat de goede kant op, want de regendepressie, die is voorbij getrokken.


Het gaat me irriteren:

      Feyenoord, dat heeft vandaag weer gewonnen en Ajax, dat heeft ook weer gewonnen, maar de spelers van PSV, die hebben het nu wel begrepen dat ze kansloos zijn.


Sterker: ik ben het behoorlijk zat:

      De gevestigde orde, die heeft het dik voor elkaar, maar Jan met de Pet, die kan het wel schudden..


En het gaat maar door:

      De publieke omroep, die moet bezuinigen en de zorgsector, die moet ook veel inleveren


Is er niemand die dit stopt?

     De beleidsmakers, die zouden het moeten stoppen. Maar de mensen die dat kunnen, dat zijn types die te druk bezig zijn met zichzelf.


Lang geleden was er een VPRO-radioprogramma onder de mooie titel: Vandaag dit; morgen dat.
      Er is zelden een programma geweest met zoveel voorspellende waarde.


Goedemorgen!

 
Uw bloghouder in 1988


Ik zeur al ''een leven lang'' over dit soort gemeut. Helpt het?
       ACH!
Neem 1988.
Toen was ''dus'' een veel gebruikt stopwoord.
     
      "'Het is dus zo, dat het dus als volgt is''


Heel modern was ook ''een brokje'' of ''een stukje''.


´´De ouderparticipatie op de Basisschool betekent een stukje ontlasting naar de leerkrachten toe´´.

In opkomst was toen ''zeg maar´´.
     
Ik heb warempel de indruk dat dit iets minder wordt. Net als de gekromde vingertjes, die als  aanhalingstekens dienen.
      Dus: Helpt het?
            JA!

 

 

 

Zelfkennis

Het was zondag 11 februari 2007. In het programma Buitenhof noemt tweedekamerlid Jacques Tichelaar zichzelf een rat. En passant noemt hij zijn CDA-collega Maxime Verhagen ook een rat.
      Beide ratten hebben een rol gespeeld in de totstandkoming van het Kabinet Balkende IV, bestaande uit CDA, P.v.d.A. en Christen Unie.
Tichelaar dus.
      Commissaris van de Koning in Drenthe.
Schoof zijn schoonzuster naar voren voor een herinrichtingsklusje. Toen hij door de mand viel, gaf hij eerst de schuld aan een ambtenaar. Maar toen de Volkskrant en het Dagblad van het Noorden met nieuwe feiten kwamen, moest hij wel toegeven.

Jacques Tichelaar dus. Volgens eigen zeggen EEN RAT.


Op 13 februari 2007 schreef ik daar al eens dit stukje over:

Ratje Tichelaar

Een merkwaardige ontboezeming kwam zondag van Jacques Tichelaar, die namens de P.v.d.A. mede-onderhandelaar was bij de totstandkoming van het nieuwe regeerakkoord. Hij noemde zichzelf in Buitenhof een rat. En weet je wie ook een rat was? CDA'er Maxime Verhagen. 'Wij zijn twee ratten', benadrukte Tichelaar nog maar eens
      Of 'ie daar een voorbeeld van kon geven, vroeg Peter van Ingen. 'Nou', zei Tichelaar ,'Maxime begon vlak voordat wij het akkoord zouden tekenen weer over het generaal pardon. Dat ging volgens hem toch wel erg ver. 'En weet je wat ik toen deed', zei Jacques parmantig  'Ik  begon heel hard te lachen'. Volgens hem was toen het ijs gebroken.
      Wat daar nou zo ratachtig aan was begreep ik niet, maar Van Ingen ging daar -zoals wel vaker- niet op in. Hij las een nieuwe vraag van zijn lijstje voor.  Wat nu verder de politieke ambities van Jacques waren. Wel: hij zou niet toetreden tot het kabinet, maar was eventueel in voor het fractievoorzitterschap in de Tweede Kamer.
      Hoewel: eigenlijk was deze functie voorbestemd voor een vrouw. Tichelaar keek een beetje vies en noemde Sharon Dijksma en Nebahat Albayrak. Natuurlijk wist hij al, dat deze dames vrijwel zeker naar het nieuwe kabinet gaan en dat andere vrouwelijke kandidaten zich niet zullen aandienen. Dan kan men een beroep doen op Tichelaar, die zich welwillend zal opofferen. De rat heeft het allemaal uitgedacht.

Soms loopt het wel eens anders in de ratrace. Ik hoop het dit keer van harte.

Goedemorgen!  

 

Subcategorieën