Een hoerig getal met kanttekeningen


Vandaag precies een jaar geleden werd ik 71 jaar. Een wat somber priemgetal. Aanleiding om een persoonlijke ontboezeming te schrijven. 

       Nu word ik 72.
Een getal dat deelbaar is door 2, 3, 4, 6, 8, 9, 12, 18, 24 en 36.
      Een hoerig getal dus. Een getal waar je vele kanten mee uit kan.  


2. Ga ik bijvoorbeeld nog dansen?


Af en toe. Er zijn vrijwel geen feestjes en partijtjes meer waar gedanst wordt. Althans waar ik kom. 
     
Er wordt gedelibereerd en gedronken. Net als na begrafenissen.

Gespreksonderwerpen zijn in volgorde van opkomst en breedsprakigheid: Kinderen & kleinkinderen, doden, relaties, herinneringen aan het arbeidsverleden, de afbraak van de publieke omroep, recepten voor een goede vissoep, individueel welzijn, populisme & de boze medemens, nachtelijke plasproblemen, de anglo-amerikaanse overheersing in de top-2000, de indexering van pensioenen, de klimaatcrisis en de genocide in Zuid-Soedan.


2a. Ga ik nog platen draaien?

Laatst kwam een pick-up tevoorschijn. Er had zich een muizennest in gevestigd.
     
Als ik nog eens platen wil draaien moet ik op een rommelmarkt ofzo een platenspeler kopen.
Maar ik bewaar ze wel. De 78-toeren platen van mijn vader (Vier uitvoeringen van Carmen; ik zou Carmen geheten hebben als ik een meisje was geweest), mijn eigen LP’s met hele concerten van de Jazz Messengers, de vrijwel complete Dylan-collectie van mijn echtgenote, de Karelische suite van Sibelius en mijn 45-toeren plaatjes van Elvis Presley.
     
En cassettes dan? Ik heb nog twee recorders, die het redelijk doen. 2.000 bandjes om te draaien.
CD’s? Hele stapels. Richter? Prachtig.

3. Wat doe ik eigenlijk in mijn zeeën van vrijetijd?

Foei! De tijd gaat me veel te snel.


3a. Ga ik nog gedichten maken?

Daar ben ik in 1979 mee opgehouden. Ik zat in een wat duister circuit van dichters die zonder enige vorm van vergoeding af en toe uit eigen werk voorlazen tijdens wellevende poëzienachten, waar mensen vooral kwamen om te zuipen en te schuimen.
      Ik had dan na twaalf uur de aangeschoten lachers altijd op mijn hand met het volgende vers:

                                                   
                                                    Calorierijk Ontbijt

                                                                      Het kapotje van de nacht ligt voor me
                                                                                      Ik pak het op
                                                                            en slurp de kwak naar binnen

 

4. Ga ik nog een politieke partij oprichten?

Nee! Ik heb geen last van het zogeheten Roosje Monasch-syndroom. (Onaantrekkelijke blaaskaak of zetelrover op gevorderde leeftijd, die fysiek niet meer kan armpjedrukken en het nu vergeefs verbaal probeert).
      Bovendien: Begin december ben ik geheel tegen het volksgevoel in weer lid geworden van de P.v.d.A.

Ik was het gezeik op die partij zat. Werd lid en stemde voor Samsom.
Ook het afgeven op die man vond ik incorrect. Hij heeft vier jaar geleden in een moeilijke tijd heel snel een beslissing genomen. Dat kan je hem kwalijk nemen, maar hij valt er ook voor te prijzen.
      Bovendien was dit niet zo’n ‘’klote kabinet’, zijn de financiën op orde, neemt de werkloosheid af en is het het aantal vluchtelingen drastisch teruggelopen.


6.. Blijf ik bloggen?

Ja. Waarom niet. Ideeën zat. En er zit nog genoeg materiaal in mijn gestapelde zakken & dozen.
      Bovendien komen er steeds meer mensen, die ook weleens iets kwijt willen.
Laat maar weten als u ook behoefte heeft.


6a. Ga ik nog hardlopen?

Nee. De slijmbeurs werkt niet mee. Bovendien: een sjokkende man van 72 is niet echt een esthetisch genoegen voor het oog.
     
Hoewel: Hoe esthetisch was het dan tien of twintig jaar geleden? En toen had ik nooit last van opspelende slijmbeurzen.
Als ik bijvoorbeeld 14 weken en vier dagen zou lopen zou ik 7 kilo en twee ons afvallen.


8. Ga ik nog een pak van Dick Holthaus kopen?

Wellicht. Er hangt er nog één in de kast. Maar dan moet ik eerst 7 kilo en twee ons afvallen.
      Bovendien: De man is dood. En zo vaak kan je ook weer niet in een pak van een dode verschijnen.


8a. Ga ik nog een nieuw bed kopen?

Ja natuurlijk. Ik lig al meer dan 25 jaar op een waterbed te rollen.
      Overal plakkertjes, omdat het regelmatig lekt. Vreet energie. Zeer milieu-onvriendelijk.
Over twintig jaar bestaan er geen waterbedden meer,
      Maar ja. Wat dan ? Ikea? Hastings?
Rollover again!  


9. Ga ik nog commentaar op BN’ers leveren?

Liever niet. Eén advies slechts: Jeroen Pauw zou gewoon -zoals hij ooit voorzichtig aankondigde- naar New York kunnen gaan. Dat zou hem goed doen.
      Heeft hij bovendien de tijd om eens echt een boek te lezen. En die programma's Vijf jaar later, kan hij gewoon blijven maken,


9a. Ga ik nog bij de Vrijmetselaarsloge?

Nee. Henri Knap was daar lid van.
      Hij was Dagboekanier bij Het Parool (Amsterdams Dagboek) en schreef vaak over weggelopen poesjes. Hij doceerde dan ook Praktische Journalistiek aan de Universiteit van Amsterdam. Bij ieder college dat ik daar volgde zei hij dat de Vrijmetselaarsloge er alleen voor mannen moest zijn, nadat hij eerst nog eens benadrukt had het woord bromfiets te hebben uitgevonden.
      Hij vond dat journalisten (1966/’69) er ‘’heden ten dage uitzien als glazenwassers dan wel zigeunerinnen''.


12. Stop ik met drinken?


Nee. Te laat.
      Maar ik sta op rantsoen en maak mezelf wijs dat ik me daaraan hou.


18. Ga ik Ulysses van James Joyce nu echt uitlezen?


Nee. Te laat.
      En de film was beterl
Dat hoorde ik mezelf namelijk onlangs zeggen. 
      Een mens babbelt of zwetst wel eens wat.


18a. Ga ik nog Arabisch leren?

Nee. Te laat. Bovendien moet je dan je baard laten staan en al snel als deskundige in een talkshow bij de opvolgster van Jeroen Pauw opdraven.
      En met wat voor baard moet je dan verschijnen?
Na afloop vegeet je 't drankrantsoen, want het wordt gezellig en je wordt toch met een taxi naar huis gebracht.


18b. Ga ik nog een balletje gooien of een potje voetballen met mijn kleinkinderen?

''Oooohh... die opa.....!"

Ze zeilen, voetballen, tennissen, spelen gitaar, zitten op ballet, op tekenles of volgen de circusschool. Gaan naar ''events'' en concerten. Weten veel meer van iPads, mobieltjes en andere dingen waarvan ik niet eens het bestaan ken.
      Een opa wordt daarbij hoogstens een beetje gedoogd.


24. Blijf ik te pas en te onpas Isaac da Costa citeren met:

Kan het zijn dat de lier, die sinds lang niet meer ruiste,

die sinds lang tot geen harten in dichtmuziek sprak,

weer opeens van verrukking en hemellust bruiste,

en in stromende galmen het stilzwijgen brak?

Wees gerust: Daar houd ik mee op.
      Bovendien deed Jan Wolkers zoiets al in zijn prachtige Walgvogel als hij wat in verwarring raakte, wanneer er een romance dreigde.


24a. Blijf ik altijd zo zwetsen?

Ik ben bang van wel.
      Zelf vind ik het namelijk nogal meevallen.
Hoewel je dat weer op diverse manieren kunt benaderen dan wel interpreteren, zodanig dat het niet meer relevant is wat er in het leven te gebeuren staat na de val van het globaliserings- en reinigingsproces in den vreemde en nabij.


36. Ga ik nog verre reizen maken?


Nee. Geen vliegtuigen meer. Geen derdewereld meer. Geen hitte meer.
      Weg met de diarree, de koppijnen, kotspartijen, maag- en darmkrampen, koortsaanvallen, vervangende schaamte, witte arrogantie en zwarte magie.
      Bovendien zijn de walgvogels op Mauritius uitgestorven.


Ga HIER maar naar toe voor alle vliegvelden waar ik ooit geweest ben. Lijkt me voldoende.

 
72. Ga ik nog uitzoeken waarom Fransen spreken van soixante-douze en Walen en Zwitsers dit als septante-deux menen te moeten uitspreken?


Niet nodig.
      Fransen zijn gecompliceerder dan Walen, drinken meer dan Zwitsers, zwetsen meer dan Walen en Zwitsers bij elkaar, kunnen auto's maken en zijn verder helemaal niet zulke zeikerts als menigeen bij ons denkt.

Goedemorgen & een mooi Nieuwjaar

(Mede namens mijn vrouw Heleen en kinderen Babette & Rutger)

    

 © Ronald van den Boogaard 2017