Kunstenaar for ever

Ik sta in de supermarkt bij de wijnflessen. Een mevrouw van een jaar of vijftig staat naast me.  
       ‘Deze Spaanse rosé is wel lekker’, zegt ze.  

       ‘Bovendien zit er een bonus op’. 

En dan geheel uit het niets:
     
      ‘Ben jij een kunstenaar?’

      ‘Nou nee’, zeg ik maar eens.

      ‘Je ziet er anders wel als een kunstenaar uit’.

      ‘Tja’, zeg ik en pak twee flessen Spaanse rosé .

      ‘Heb je een bonuskaart? Als je geen bonuskaart hebt, mag je wel op de mijne hoor!’.

En dan zonder een antwoord af te wachten:
     
      ‘Als je geen kunstenaar bent; wat doe je dan wel?’.

      ‘Ik ben journalist’, zeg ik.

      ‘Waar werk je dan. Bij een krant of zo?’

      ‘Ja ik heb bij de krant gewerkt en heel lang voor de radio. En -want dat ga je nu vragen- incidenteel ook voor T.V.''

      ‘Zie je wel‘, zegt ze. Dus toch een kunstenaar!’

Ze kijkt me triomfantelijk aan. En dan recht voor zijn raap:
     
      ‘Ben je ook alleen?’.

      ‘Eh, nee, ik ben niet alleen’.

Ze kijkt me weer aan, pakt ook twee flessen wijn, wijst ernaar en zegt :
      
      ‘Jammer!’


Goedemorgen!\