De muur van de Hoogmis

Het is morgen geen Ronde van Vlaanderenweer. Dan moet ‘t stormen en regenen; liefst hagelen. De renners moeten dan stoempen en klunen, ze moeten afzien en lijden, kotsend tegen de bergen van de Vlaamse Ardennen oprijden en jankend met slijm aan hun kin en bagger aan hun knieëen over de kasseien rossen. Ze moeten tieren en vloeken en de Heilige Maagd Maria smeken, dat ze het einde zullen halen voor het donker is.
      Als het echt Ronde van Vlaanderenweer is winnen de mannen van staal. De werkers, de kluners, de drammers, de doordouwers. Vlamingen altijd weer Vlamingen.
      Edwig van Hooydonck, Johan Museeuw, Peter van Petegem, Eric Vanderaerden. Maar morgen niet.
      Morgen is het TomBoonenweer. De stylist en sprinter stond er vorig jaar op de hoogste tree van het platform bij alsof ‘ie een rondje om de kerk had gereden. Geen vuiltje, geen smetje. Niets. Zelfs de vouw zat nog in zijn shirt.

De Ronde van Vlaanderen -ook wel De Hoogmis-  is de mooiste wielerklassieker van het jaar. Vind ik. Adri van der Poel, de winnaar van 1986 vindt dat overigens niet. (hoor Audio 8; ). Hij slaat Parijs-Roubaix nog hoger aan, omdat deze koers veel meer kasseienstroken heeft. Hij won deze koers overigens nooit. Adri is geen snoever.

Morgen zal een slordige miljoen toeschouwers langs het parkoers staan. En het drukst zal het zijn bij de Muur van Geraardsbergen. Dit jaar komt de muur na 237 kilometer. Ze hebben dan al 16 bergen gehad. Bergen met prachtige namen als Wolvenberg, Knokteberg, Paterberg, Kortekeer, Steenbeekdries, Berendries, Oude Kwaremont en Taaienberg.
      De muur is een rechtstreekse verschrikking. Ik heb er eens tegen op gelopen. Zelfs dat is al moeilijk. De eerste 325 meter gaan over asfalt en dan volgen de kasseien, die kris kras liggen met gaten ertussen van soms tien of zelfs twintig centimeter. Eerst 425 meter omhoog over de kasseien en dan komt daar de Kapelmuur nog bovenop. Nog eens 125 meter. De muur kent over die afstand een hoogteverschil van 77 meter. Het stijgingspercentage is op sommige stukken hoger dan 20%.

Muur. Staat er op bordjes in Geraardsbergen. Geen lidwoord meer. De muur brengt ook poëzie naar boven. Neem de stoemper Andrei Tsjmil, winnaar in 2000. Een Moldaviëer, die voor een Belgische ploeg reed en Belg werd. In een interview kwam hij eens tot het volgende gedicht.

 

  

  Goedemorgen

Audio 8

De Hoogmis. Klaas Vos en ik bestijgen de Koppenberg en de Muur van Geraardsbergen. Gesprekken met Adri van der Poel, winnaar in 1986 en Rik Vanwalleghem, auteur van een prachtig wielerboek: Het wonder van Vlaanderen; het epos van de ronde.