Familie

 

Een leuke rechterspits

  

Dit is mijn kleinzoon Jip. Hij wordt vandaag negen jaar. Jip is een leuk spontaan jongetje.
      Hij zit in groep vijf van een Montessorischool in Amsterdam.


Jip en zijn broertje Daan (11)

  

Hij heeft twee juffen, die elkaar om de dag opvolgen. Hij vindt dat ‘ie beter is in rekenen dan in taal.
      Ze zingen af en toe in de klas, wekelijks is er gymles en op een vaste middag doen ze spelletjes. Dat vindt hij leuk.
Jip wil graag vermelden dat hij inmiddels 1 centimeter langer is dan zijn schoolmakker Mick.


Jip en zijn fiets

  


Overtoom

  

Hij gaat naar school op de fiets en moet dan (foto hierboven) onder meer de Overtoom oversteken.
     
Dat mag hij nog niet alleen.
Soms gaat uw bloghouder mee. Als hij aan de overkant is, mag hij alleen naar huis fietsen.


In de goal

  

Hij voetbalt in Amsterdam bij de pupillen van ASV Arsenal.
      Geen van die spelertjes wil graag op goal staan; dus dat moeten ze om toerbeurt doen.
Jip wil graag vermelden dat dit niet zijn voorkeur heeft. Hij speelt liever als rechterspits.

  


Op de bank




iPad

  

 

 

 

Poppen, rupsen & vlinders

 

Ze vermommen zich in de rups of ze verstoppen zich erachter; dan weer verpoppen ze zich tot vlinders.
     
We zien hier mijn kleindochter Keet (3) op de voorgrond met hartsvriendin Sofie (4).

 

 

 

De touwtjes stevig in handen

  

Dit is mijn oudste kleinzoon Luc. Hij wordt vandaag zeventien jaar.
     Luc chat, appt en belt veel met vrienden en vriendinnen. Er wordt vaak gelachen.
Maar hij gaat goed op school en heeft het verder wel naar zijn zin.
      Hij is fysiek sterk en heeft diverse touwtjes stevig in handen.
Dat kan in een zeilboot zijn, met een vlieger op het strand of hangend in een circustouw.

  


  

 

  

 

  

 

  

 

  

 

 

 

Niet het gesprek van de dag

  

Dit zijn de rubberkorreltjes, die de afgelopen dagen een hype veroorzaakten in de media. Ze zijn kleiner dan ik -en waarschijnlijk ook u- dachten.
      Ze liggen onder meer op de kunstgrasvelden achter het Olympisch Stadion, waar de Amsterdamse voetbalclub Arsenal speelt.
Er liggen er heel veel. Alles wat zwart is op de foto hieronder

  

Ik was er vanochtend omdat twee van mijn kleinzoontjes daar moesten voetballen. Jip (8) tegen Aalsmeer en Sam (15) tegen CSW uit Wilnis. Ik kan u melden dat de korrels daar NIET het gesprek van de dag waren. ‘’Ach, ze moeten douchen na afloop en die dingen vooral niet in hun mond stoppen’’, zei iemand nogal laconiek.
      Een ander wist dat het RIVM (Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu) met dat advies om te douchen was gekomen. Hoewel er inderdaad kankerverwekkende stoffen in die korreltjes zitten stelt het instituut officieel: ‘’In ons dagelijks leven worden we aan een groot aantal stoffen blootgesteld die mogelijk tot risico’s leiden’’.
     
Ook dat was doorgedrongen, want iemand zei dat er bij de barbecue veel meer gevaarlijke stoffen vrijkomen en een ander vulde aan, dat ‘’het’’ ook in deodorant schijnt te zitten.

Toch was er hier en daar wel ongerustheid. In een ander jeugdteam hadden verontruste ouders een app opgezet, waarin ze niet alleen hun zorgen uitten, maar ook op maatregelen aandrongen. En er waren ouders, die hun kinderen wel naar de wedstrijden, maar voorlopig niet meer naar de training zouden sturen.

  

Jip stond in de eerst helft op goal. Hij liet er twee door, maar ‘’die waren onhoudbaar’’.
      In de tweede helft speelde hij rechtsvoor en scoorde vrijwel direct een doelpunt. De wedstrijd werd met 7-5 gewonnen.

  

Sam (midden in rood-wit-blauw-shirt) die net 15 is geworden, speelde in het eerste team van de jongens onder 17 jaar. Zij verloren met 3-0.


De originele ‘’echte’’

  

In de kantine zijn deze specialiteiten voorradig.
      Hoe gezond dat allemaal is zullen we maar even buiten beschouwing laten.