Beelden (837)

 

NIETS EN IETS

(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije) 

Twee woorden, dat wel. Maar soms met precies dezelfde inhoud en dan wordt het schrikken.
      Laat ik duidelijk zijn, daar is iedereen beter mee af.
In de winter hebben onze koolmezen extra voer nodig. Er ligt soms wel een meter sneeuw en dan kunnen ze hun voedsel moeilijk vinden. Dus kocht E. vogelzaad en vetbollen. Mezen zijn net als sommige mensen goed in het doorlullen. Misschien wel zeventig vogels op den duur. In het voorjaar was er nog zaad over en E. gooide dat zomaar ergens in de tuin.
      Het NIETS begon. Na enkele weken kwam het zaad op en groeide boven het dak uit.

      

Onze werknemer zag dit en raakte totaal in paniek. E!!! riep hij: ALS DE POLITIE DIT ZIET KAN JE VOOR JAREN DE GEVANGENIS WORDEN INGEZET…
      Hij dacht dat het cannabisplanten waren en daar zijn ze in Hongarije erg streng op. Wat wij ook beweerden over die planten, dat het hennepplanten waren en dat het niets met cannabis van doen had; het hielp niets, de politie zou dat onderscheid niet kunnen maken. Zomaar hadden we dus IETS.

Ook bij onze vrienden H. en M. begon iets met niets. Zij bestelden bij Vreekens zaden in Nederland hennepzaden. Waarom wilden zij die zaden? Daar is een uitleg voor nodig. In cannabisplanten zitten twee belangrijke stoffen: THC ( tetrahydrocannabinol) en CBD (cannabidiol).  THC is de stof die de mens in een toestand van HIGH brengt en verslaving kan veroorzaken. De andere stof,  CBD dus, kan goed gebruikt worden om mensen tot rust te brengen na bijvoorbeeld een chemokuur. CBD is niet verslavend en je wordt er ook niet HIGH van.
      De hennepplant kent maar één stof: de CBD en daar ging het hen om. Zelf CBD olie maken om mensen van onnodig lijden af te helpen.
Zij bestelden dat in juli 2016, maar het pakje kwam maar niet aan. Door de Hongaarse douane onderschept en overgedragen aan de justitie. In Hongarije wordt al helemaal geen onderscheid gemaakt door de autoriteiten tussen cannabiszaden en hennepzaden. Dus kwam er nu een week geleden een vervolg op. Niets was Iets geworden. Zie hier H. zijn geschreven verslag:


ZIJN ZE HELEMAAL VAN DE POT GERUKT

Van de week stonden er ineens twee politiemensen aan de poort. M. liet ze binnen die twee, en de langste van de twee, in uniform, vroeg angstig of de honden niet beten. M. lachte ze toe en zei dat het heel aardige honden zijn. De kleine was in burger en was de rechercheur. Hij stapte de woonkamer binnen waar ik net een hap van mijn boterham nam. 'Gutentag', zo probeerde hij en meteen maakte ik hem duidelijk dat er een groot verschil is tussen Duits en onze moedertaal. Hij toonde ene brief en ik zei dat we die al hadden, maar nee, dit was een nieuwe, met het verhoor dit keer op donderdagochtend. Budapest zou niét komen en dus moesten zij het verhoor af gaan nemen.

Vanmorgen dus samen met Balázs, als officiële tolk, naar binnen. Kruip door sluip door het bureau dat zich bevindt in een raar, groot en oud gebouw. Ik houd het kort....een echt verhoor naar criminele activiteiten. De kleine las de aanklacht voor en Bé vertaalde meteen. Er was morfologisch onderzoek gedaan naar de in beslag genomen hennepzaden en men had in het laboratorium een aantal zaden met een mesje doormidden gesneden en daaruit maakte men op dat dit dus illegale en zwaar THC-houdende zaden moesten zijn. Dus van al die soorten Cannabis die er bestaan en waarvan er net zoveel THC-houdende als de hele trits van totaal onschuldige, daarvan weet zo'n eikel of eikelin door ernaar te kijken wat het precies is.
Niks wetenschappelijk bewijs, maar slechts een geworpen blik in het binnenste van de zaadjes was voldoende om een strafrechtelijk onderzoek te gelasten.

Het was overduidelijk dat de beide heren ook een beetje met de zaak in hun maag zaten en dus volgde eerst stukje bij beetje het verhoor waarvan hij mijn antwoorden meteen uit typte...met drie vingers en toch nog redelijk vlot...dat dan weer wel. Bankgegevens. Of ik veel mensen in het buitenland kende. Wat voor talen ik dan wel sprak en toen ik het rijtje opnoemde was hij even stil. 

Daarna volgden in respectievelijke volgorde, vingerafdrukken, inclusief handpalmen en zijkanten van mijn handen. Toen hij bij het sturen van mijn rechterhand iets hard mijn duimartritis beroerde excuseerde de lange zich en gaf me een zacht klopje op mijn schouder. Daarna de 'mugshots'......jawel, compleet met in beeld een voorhangend hekje met daarop datum, dossiernummer en mijn lengte. Vervolgens een plasje doen in een bekertje voor de drugstest en toen die lange naar de uitslag keek zei hij, met een klein tikje 'arm tegen arm' , dat het er goed uitzag.

Weer terug naar de verhoorkamer, maar niet voordat hij en ik samen even buiten een peuk hadden gerookt. In het gesprek liet hij blijken dat ze nog nooit zo'n krankzinnig verzoek hadden gekregen en dat ze er allebei van baalden dat zij dat nu moesten uitvoeren, want was dat nu tenslotte voor een onderzoek naar die zaadjes geweest daar in Budapest. Drie uur later konden we in klein konvooi weer richting G.om daar, wederom op verzoek van Budapest, een huiszoeking te doen. Balázs vond het allang best, want hij werd per uur betaald door justitie en wat hem aangaat kon het niet lang genoeg duren. Eenmaal thuis liet M. de honden weer ontsnappen en vlogen blaffend van blijdschap hun 'vrienden' weer tegemoet. Binnen liepen met z'n allen meteen naar de kamer en kwamen de papieren op tafel....of ik bezwaar had tegen een huiszoeking? Tuurlijk niet en dus een krabbeltje onder de papieren....de achtenzestigste handtekening wel te verstaan, want alles was in viervoud opgemaakt. Koffie? Geen koffie. Nog even rondkijken dan? Niks rondkijken, ze schaamden zich kapot voor de hele situatie en gingen snel weer naar hun auto....onder begeleiding van ons vrolijk blaffende trio. Ze zwaaiden nog eens en dat was het dan. M. is weer wat tot rust gekomen en kan waarschijnlijk vanavond voor het eerst weer normaal slapen, want o boy, wat zat die er diep doorheen en dat alleen maar omdat zij tenslotte die zaadjes bestelde en nooit had durven dromen dat dit allemaal het gevolg zou zijn.
Eerder hadden ze op de vraag 'hoe nu verder' laten weten dat het waarschijnlijk tot Budapest zou doordringen hoe belachelijk de hele vertoning was geweest. Maar voor de zekerheid hebben we maar even positief gereageerd op het aanbod voor rechtsbijstand....je weet tenslotte maar nooit. Want een buitenlander erbij lappen scoort altijd beter dan dat van een onbelangrijke Hongaar.

Wordt vervolgd.....of niet.

 

 

Klik HIER voor alle Photosophieën

 

 

 

 

 

 

Van Haven naar Kerk



Voorstraten vind je vooral in dorpen en stadjes op de Zuid-Hollandse en Zeeuwse eilanden. Maar ze zijn er ook in andere provincies. In België zijn er een paar net als in Zuid-Afrika. En er is er één op Sint Maarten in de Caraïben.   

      De Voorstraat, die vaak van de haven -of de dijk- naar het centrum gaat, is vrijwel altijd de belangrijkste straat. De mooiste panden, de beste winkels, het -voormalige- raadhuis en ook een kerk.
      Aan de hand van oude ansichtkaarten en recente foto’s portretteer ik een aantal van die Voorstraten.

Hoe was het en hoe ziet het er nu uit.

 

Bruinisse Schouwen-Duiveland

   

Dit is de voorstraat van Bruinisse op het Zeeuwse eiland Schouwen-Duiveland. Met een kleine v. want het is de Oudestraat. De straat staat loodrecht op de dijk/haven en gaat naar de kerk. Met een kleine ring en een grote ring. Daaromheen is het dorp uitgegroeid en zo is hier sprake van een voorstraatdorp.
      Op de jubileumexpositie in Nieuw-Vossemeer over een aantal voorstraatdorpen in Zuidwest Nederland (nog tot eind september in het A.M. de Jongmuseum) is Bruinisse als enige plaats opgenomen zonder een benoemde Voorstraat (grote V.).   

   

De straat is behoorlijk veranderd. Bruinisse werd op 5 januari 1945 namelijk gebombardeerd door de geallieerden. De Hervormde kerk werd getroffen en kon niet meer gerestaureerd worden. Tevens werd een aantal huizen vernield.
      Een overigens stomme actie, want de Duitsers waren toen al uit het dorp vertrokken. De bevolking was al eerder geëvacueerd, want Schouwen-Duiveland werd in februari 1944 geïnundeerd.
      De nieuwe kerk op de foto werd in 1952 in gebruik genomen.   

Vissershuisje

   

Eén van de meest markante panden in de Oudestraat is het Rijksmonument op nummer 27. Een oud vissershuisje, dat is ingericht als Oudheidkamer en Visserijmuseum. Je kunt er mosselborden en mosselkopjes kopen, want Bruinisse (BRU) staat bekend als mosseldorp.

   


Haven

   

De vissersschepen gaan veelal naar de Waddenzee om mosselen te vangen. Maar steeds meer in opkomst is de hangcultuur, waarbij de mosselen langs nylondraden in het water slingeren en voortdurend schoon gespoeld worden. Even buiten Bruinisse is zo’n productieplek.

Hangcultuur

   


Kerkelijk leven

Het is erg gelovig in Bruinisse. Op een zon- of feestdag kun je drie kerkklokken tegelijk horen.
      De hervormde kerk, de gereformeerde en van de gereformeerde gemeente in Nederland. Toevallig was ik er op zo’n moment.

Hervormde kerk

   


Gereformeerde gemeente in Nederland

   

Dit zeer orthodoxe gezelschap scheidde zich in 1953 af.
      Abortus, euthanasie, voorbehoedmiddelen, homoseksualiteit, vaccinaties en verzekeringen worden afgewezen. Televisiekijken mag niet net als privé gebruik van Internet, mobiele telefoon of DVD. Radio luisteren wordt ontmoedigd.
      De mensen kleden zich op geheel eigen wijze. Kort haar is taboe.

 

 

BRU 17

   

Op dezelfde dag dat de kerkklokken luiden en de mensen de kerkdienst verlaten is eethuisje BRU 17 aan de Haven gewoon open, Net als café ‘t Veerhuis aan het begin van de Oudestraat.

‘t Veerhuis   
   

 

 Klik HIER voor alle Voorstraten; incl. de mooiste, kortste en langste

 

 

 

GASTEN EN DE REURING

(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

Vroeger in Nederland kregen we ook vaak bezoek, maar steeds toch van korte duur. Hier blijven de meeste gasten veel langer, en dat bevalt ons meer.
      Ruwweg zijn er twee types gasten. Zij die van opwinding en beweging houden, de reuringtypes dus. En zij die het liefst op het terrein blijven en een boek lezen.
      Deze week kwam nicht G. Met het vliegtuig, met een trein, en met een streekbus. Ik wachtte haar op, want het laatste stuk moest met de auto. Nogal schaars gekleed kwam zij al zingend met een paar Hongaren uit de bus. Die kunnen er wat van, riep ze me tegemoet. Een reuringtype dus.
      En dat hebben we geweten, want zij heeft een karakter dat nog het meest met een bepaald soort terriër te vergelijken is. Wat zij eenmaal in de bek heeft, dat krijg je er niet zomaar uit.

Kom P. Morgen zal ik je eens leren tekenen. Drie D nog wel P. Ik liet niets merken, maar de middelbare school kwam terug. In volle hevigheid. DE TEKENLESSEN…
      We hadden een tekenleraar die nooit ergens zin in had. Verveeld zat hij achter zijn lessenaar en mompelde opdrachten. VANDAAG GAAN JULLIE EEN VAAS TEKENEN, HIJ STAAT HIER. Gatverdamme die rotvaas dacht ik meteen. Op mijn  papier verscheen iets dat nog niet in de verste verte op een vaas leek. Ook nog krom. Bij de beoordeling kreeg ik een 1. Toch nog meer dan nul, zei ik.
      Maar de volgende dag had zij het takje nog steeds in de bek en we moesten gaan tekenen. Drie dimensionaal. Ik moest een ei tekenen, vanuit een speciale hoek. Mijn kin op een stapel boeken. Met zacht potlood de schaduwen aanbrengen. Ook dit ei begon weer krom, maar dat gaf niets, zei ze. Als we klaar zijn over een paar uur en je legt het papier met jouw ei iets terzijde dan zal je zien dat het ei recht overeind staat en dat je hem zo zou willen pakken.

De tijd verstreek en maar mijn ei wilde maar niet overeind komen. Hier zie je het wanhopige resultaat.

                    

STOP! Riep ze. We reden niet hard en de auto kwam tot stilstand vlak voor een overreden das. Hij lag er nog redelijk intact bij. We maakten een foto. Thuisgekomen zie ik aan haar blik dat ze ergens over zit te broeien. DIT VARKENTJE GAAN WE WASSEN, zei ze. Ik begin het ergste te vrezen. Terecht. TERUG NAAR DAT BEEST, WE HALEN HEM OP.

                    

Haar plan is om hem te villen en de haren te verzamelen. DAAR MAKEN ZE DE DUURSTE KWASTEN VAN.
      Ik zie het komende tafereel al voor me. Stank, een ontvild dood beest. Hoe afvoeren en ga zo maar door. Hoe krijg ik deze tak uit haar bek? Een daverende klap redt me. Een hevig noodweer breekt los. Planten waaien om, de vuilnisbak rolt over de straat. De hond kijkt als een bange hond. Het licht valt uit.


Klik HIER voor alle Photosophieën

 

 

 

 

Net vlekje bij Schwarzach am Main

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Oudste stad van Slovenië 


Straatje 1


Gemeentehuis


Town Tower

 

Straatje 2

 

Markt


Bioscoop

 

Samenselfie

 

Straatje 3

 

Drava

 

 

Subcategorieën