Beelden (799)

 

Bont- en Vismarkt

 







 

 

 

De trouwerij van broer Jan

    

Deze leuke foto ontving ik van mijn oud VPRO-collega Theo Uittenbogaard. (rechtsboven)
     
Het adres luidt: Voorstraat 61 Katwijk aan Zee.

Hij schrijft:

ooit op de foto gezet vanwege het huwelijk (1963) van mijn broer jan

met rietje, de zuster van de grote meisjes op de foto 

(het kleine bloemenmeisje/nichtje van me, is thans ruim van middelbare leeftijd)

er valt niet veel anekdotisch te vertellen over dit staatsieportret, 

behalve dat mijn broer toen trouwde met het meisje, 

dat hij op het huwelijk van een zuster van haar met een vriend van hem leerde kennen, 

-volgens het oude adagium “van een huwelijk komt een huwelijk”- 

en dat mij datzelfde diende te overkomen op deze trouwerij, 

met weer een ander zusje van haar aan mijn arm.

is niet gebeurd.


UITT&BOGAARD
…inwoord&beeld...

  

nr 61: toen baalbergen herenmode, nu randstad uitzendbureau
links de winkeldeur, rechts de woonhuisdeur
dezelfde deur zit er nog steeds, alleen hebben ze het portiek vergroot door een brievenbussenwand te plaatsen in lijn met het oorspronkelijke deurkozijn
en de groen geglazuurde tegels weggebikt. ook de lijst van de etalage zit nog op zn oorspronkelijke plek
nu 1 zaak en 4 woningen, toen 1 zaak met woning voor echtpaar met 10 kinderen

 

Zie ook: Voorstraten 39; Katwijk aan Zee

    Theo heeft ook een raadseltje voor u; Multiple Choise:

 
1 een dweil 
2 een komondor 
3 een pareidolia
 

 

 


Van Zakkendragershuis naar Distilleerketel


Voorstraten vind je vooral in dorpen en stadjes op de Zuid-Hollandse en Zeeuwse eilanden. Maar ze zijn er ook in andere provincies. In België zijn er een paar net als in Zuid-Afrika. En er is er één op Sint Maarten in de Caraïben.   

      De Voorstraat, die vaak van de haven -of de dijk- naar het centrum gaat, is vrijwel altijd de belangrijkste straat. De mooiste panden, de beste winkels, het -voormalige- raadhuis en ook een kerk.
      Aan de hand van oude ansichtkaarten en recente foto’s portretteer ik een aantal van die Voorstraten.

Hoe was het en hoe ziet het er nu uit.


Delfshaven Rotterdam


                  

Dit is de Voorstraat in (op) Delfshaven, een historische wijk in Rotterdam. Beschermd stadsgezicht.
      De straat daar voldoet in vrijwel geen enkel opzicht aan de inleiding. Het straatje is heel kort; niet langer dan vijftig meter.
Er staan een paar monumentale panden en er is het Zakkendragershuisje dat verbonden is met het Kraanhuis.

  

Het straatje is gerestaureerd, maar wel in zijn oude allure bewaard gebleven.
      De Kachelsmid is er niet meer.

Zakkendragershuis

      

Het Zakkendragershuisje stamt uit 1653. De Klok in ’t Torentje werd geluid als er een schip gelost moest worden. Het aantal slagen gaf aan om wat voor lading het ging. (Drie slagen bijvoorbeeld betekende: graan!).
      Omdat er altijd te veel zakkendragers waren werd er gedobbeld. Wie het hoogste aantal gooide had werk.


Voorhaven

  

Deze foto van het Zakkendragershuisje is gemaakt vanaf de kant van de Voorhaven, zonder twijfel het kloppend hart van Delfshaven.
      Ooit heette dit de Achterhaven, maar die naam werd veranderd, toen Delfshaven in 1886 bij Rotterdam werd gevoegd.
Daar was namelijk ook al een Achterhaven.  

 

Oud Stadhuis

  


Delfshaven hoorde oorspronkelijk bij Delft, maar werd een zelfstandige gemeente met sinds 1811 stadsrechten.
      Het voormalig stadhuis staat aan de Voorhaven. Het werd na de annexatie door Rotterdam ondermeer een politiebureau en een conservenfabriek.
      Nu is het Stadsbrouwerij De Pelgrim, een grand-café waar eigen gebrouwen bier getapt wordt.  


Piet Heynbrug

  

Piet Heyn (1577-1629) werd in (op) Delfshaven geboren. Er is een straatje naar hem vernoemd en ook deze gietijzeren ophaalbrug


Pelgrimsvaderskerk

  

De Pelgrimsvaderskerk werd opgericht in 1620 ter nagedachtenis aan de pelgrimsvaders die naar Amerika waren vertrokken


Dubbelde Palmboom

  
 

De Dubbelde Palmboom was ooit een graanpakhuis en een distilleerderij.
     
Nu is het een museum waar de geschiedenis van Rotterdam vanaf de Middeleeuwen wordt uitgebeeld.


De Ooievaar

  

Een andere jeneverstokerij was De ooievaar, later Henkes.


Zicht op Delfshaven

  
  

Delfshaven bleef gespaard bij het bombardement van mei 1940. Het is dan ook één van de weinige nog echt authentieke stukjes Rotterdam.
      In het seizoen is het daar behoorlijk druk.
Café’s, restaurants, galeries en allerlei winkeltje zorgen voor een relaxte en aangename sfeer.


Windkorenmolen

  

Aan het eind van de Voorhaven is korenmolen ‘De Distilleerketel’. Daar kan je meel kopen.
     
Die molen bleef in de oorlog niet gespaard, maar werd gerestaureerd.
  

Klik HIER voor alle Voorstraten; incl. de mooiste, kortste en langste

 

 

EERSTE RECHTS, TWEEDE LINKS, BIJ HET POSTKANTOOR PARKEREN


(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

Het moest er een keer van komen. Je kan iets wel steeds uitstellen, maar dan komt het er nooit van.

Het beginprobleem, hoe leg ik in jezusnaam uit WAT ik voor mekaar moest brengen. Want aan het einde van de rit, duizelt het je en je vergeet wat je allemaal deed. Of je herinnert je zaken die niet plaats vonden.

DAAROM NEEM IK MIJN TOEVLUCHT TOT DE BEELDSPRAAK. Ik weet geen andere weg. Aan het einde zal ik proberen helderheid in deze nachtmerrie te brengen.

In een stad die je wel kende, maar nu dus niet meer, een schol op de markt willen kopen. Met de auto. Toch geen absurde wens.

We gaan op weg. Na het viaduct de eerste rechts. Er is wel een viaduct, groter dan je dacht, maar toch echt een viaduct…

Die eerste rechts is er, maar daar mag je niet in. Omrijden en proberen de hoofdlijnen te volgen. De tweede rechts is opgebroken.

Politie, U rijdt op de trambaan. Parkeren en een bon aannemen.

Nog wel vol goede moed, al zou een deodorant nu wonderen doen.

We moeten een gracht oversteken, maar de brug is weg. Men moet er onder door, maar waar is de toegang. Die schol is wel leuk, maar geen schol is nu ook een optie. Terug dus maar. En dat kan niet meteen, één richting. Bellen naar huis. Dit nummer is niet in gebruik, zegt mijn oortje. Heeft dit leven wel zin.

Tot zover de beeldspraak. We gaan terug naar af en ik zal uiteenzetten wat ik in gang wilde zetten.

Liefhebber van arte house-films en documentaires. Zelfs bij het opschrijven hiervan komt er een lichte rilling op. Misschien volgen er wel binnenkort op klaarlichte dag arrestaties als men er achter komt wat je cultureel profiel is.

Maar goed, het staat opgeschreven, en nu geen weg terug.

De ervaring had me geleerd, dat de Nederlandse Publieke Omroep (niemand roept ooit iets om, publiek is het ook niet meer, en Nederlands moet men toch wel met een korrel vlugzout nemen), dat dus die NPO dit soort programma’s het liefst op de zeer late avond of in de nacht uitzendt. En dat haal ik niet elke dag; wil ook niet halen.

De techniek moet dit voor me oplossen, daar is de techniek goed in.

Een digitale beeldrecorder. Jij je favoriete programma’s op jouw tijd en in jouw ruimte. Gordijnen dicht.

Dit ging al bijna twee jaar goed tot……

Ik onderbreek dit verhaal nu ruw. Dat weet ik, maar de nadering van de Kerstdagen noopt me hiertoe. En anders slaat U dit maar over. In 2016 dus pleegde een Tunesiër een brute aanslag op een kerstmarkt in Berlijn. Ik heb nooit het verband gezien tussen braadworsten en de geboorte van de Zoon van GOD. Ik ga er nooit heen, maar vind wel dat iedereen dat zelf moet weten. En met een vrachtwagen daar bruut 12 mensen vermoorden is weerzinwekkend. De dader is vandaag, op 23 december, in Milaan doodgeschoten. Hij heeft nog iets geroepen over Allah die groot is.

DE ZIN: ER ZIJN OOK HEEL VEEL GOEDE MOSLIMS, kan ik niet meer horen.

Sorry, maar dit moest er even uit.

Het ging dus heel lang goed. Tot de kat, die het koud had, de tvkast binnenging en zich behaaglijk uitstrekte. Alle kabels uit de diverse aansluitpunten. Nooit opgeschreven hoe die kabels nu eigenlijk moeten lopen. De tv-kast is duister en alle aansluitingen zitten aan de achterkant op de apparaten. Extra lamp dus. Dan kortsluiting, lamp niet goed. Oké, dan maar iets radicaals. Alle apparaten uit die kast en op de grote eettafel. Stekker hier, stekker daar. Ik ben daar twee volle dagen mee aan de slag geweest. Na veel zuchten de apparaten weer terug in de kast. Een test: om tien over twaalf in de nacht een mooie documentaire over Edith Piaf. Instellen en de volgende dag bekijken.

    

Die volgende dag begint met regen, dat is geen goed voorteken. Er is niets opgenomen. Bellen. Nee is het antwoord, onze apparatuur neemt dat niet op omdat U vanwege uw geografische positie geen recht heeft om naar dat programma te kijken.

 Uiteindelijk ga ik maar te voet naar de visboer. Zijn kraam is er nog wel, maar hij verkoopt geen vis meer, maar tweedehands schilderijen.

Klik HIER voor alle Photosophieën

 

 

 

Tilsedijk Goeree-Overflakkee


  

 

 

Subcategorieën