Beelden (778)

 

De vroege bietencampagne


  

In mijn achtertuin is de bietencampagne begonnen. Dat is vroeg dit jaar. Mijn buurman huurt mannen in met de juiste machines. Dan wordt zo’n 40 ha. suikerbieten geoogst. De bladeren worden vermorzeld, bieten worden met een kar afgevoerd en zullen binnenkort naar de suikerfabriek van Dinteloord worden gebracht.

  


  

Het gaat tot diep in de nacht door. Alles moet eraf, want het huren van al die apparatuur moet niet te lang duren.
      De grond wordt eerdaags weer omgeploegd, waarna er wintertarwe gezaaid kan worden.

  

 

 

 

Een mooi bewaarde kerkring



  


Als Vlissingen vol zit -en dat gebeurt nogal eens in het seizoen-, kunt u bijvoorbeeld uitwijken naar Koudekerke. Een aardig dorp op een paar kilometer afstand van Vlissingen en Middelburg. Duinen en strand zijn vlakbij.
      Het dorp heeft een goed bewaard gebleven kerkring (Dorpsplein), een paar nieuwbouwwijkjes voor forenzen en telt ook een paar monumentale panden. Volgend jaar bestaat het 950 jaar.


Michaëlskerk



  


De Michaëlskerk (Prot.) vormt niet alleen het hart van ’t dorp , maar is ook van alle kanten te zien. Ooit stond hier een houten kerk, die de bijnaam koude kerk (coldekirka) kreeg.


Oud gemeentehuis



  


Op het Dorpsplein staat het voormalig gemeentehuis (rechts). Koudekerke was tot half 1966 een zelfstandige gemeente. Hoewel het dus dichtbij Vlissingen en Middelburg ligt, hoort het sinds 1997 bij de gemeente Veere.

 

Oorlog

Het dorpje heeft een bewogen oorlogsverleden. In De Plaatsengids staat het volgende vermeld:

Een in 2013 verschenen boek over Koudekerke gaat over de meest aangrijpende periode uit de geschiedenis van Koudekerke. Vanaf mei 1940 toen de eerste slachtoffers vielen onder de burgerbevolking tot ver na de bevrijding heeft het dorp op indrukwekkende wijze standgehouden. Aan de hand van veel documentatie waaronder acht dagboeken, wordt inzicht gegeven in de Duitse bezetting, de bouw van bunkers, de vele intensieve bombardementen, beschietingen en het bombarderen van de zeedijken in oktober 1944 door de geallieerde bevelhebbers waardoor het grootste deel van Walcheren onder water kwam te staan. Koudekerke werd zo een eiland in oorlogslandschap. Toen de Duitsers waren verdreven was de ellende nog niet voorbij. Tweeduizend mensen woonden in de dorpskern die nog droog was. Mensen werden geëvacueerd; het bestaan kenmerkte zich door praktische improvisatie en leiderschap. De Michaëlskerk werd een opslagplaats voor levensmiddelen, de kruising Middelburgsestraat - Prinses Beatrixlaan veranderde in een haven en het gemeentehuis in een hospitaal.


Huis der Boele


  

Even buiten het dorp ligt het grote Huis der Boele. Hier worden 22 kavels verkocht, waar men zijn eigen villa kan laten bouwen.
      Op de weide lopen hertjes, die door dorpsgenoten worden gevoederd.


Huys ter Schelde


  

Ook dit pand ligt buiten de dorpskern. In een dependance kan men overnachten.


Dorpszicht


  

Er zijn diverse mogelijkheden om een hapje te eten. Dat kan bijvoorbeeld bij Dorpszicht of Zeeuws Genot.


Zeeuws Genot

  

 

 

 

Van Wellington naar Picton

  

(OF) Van Noordereiland naar Zuidereiland

  
  

  

 

  

 

  

 

  

 

 

 

Van Rode Plein naar Vagankovo Kerkhof

 

  

 

   

 

  

 

  

 

  

 

  

 

  

 

 

 

Een slang op mijn pad



En toen kwam ik ineens deze slang tegen. Het was in ‘t Thüringerwald ergens tussen Seligenthal en Schmalkalden in Oost-Duitsland.
      Wat was dit voor slang?
      En was het beest gevaarlijk?
Tja!      
      Een stuk verder stond bij een rustplaats gelukkig een bord. Het reptiel heet in ‘t Duits Blindschleige en staat daar op de rode lijst van bedreigde diersoorten. Het is geen slang maar een hagedis: een hazelworm. Een carnivoor, die vooral regenwormen en slakken eet.
      Het beest kan 45 tot 50 centimeter lang worden, heeft geen poten, is overigens niet blind en wordt door leken altijd voor een slang aangezien.
Hazelworm dus; Anguis Fragilis.

 

 

Subcategorieën