Cultuur in Natuur: Intrigerend & knap 

In Tilburg ligt De Oude Warande. Een mooi parkbos met oude en jonge bomen, loof- en dennenbomen, struiken en heesters. 
      Het werd begin achttiende eeuw aangelegd op initiatief van een Duitse Prins. Het is een soort doolhof met vier vierkanten, waarbinnen zich weer paden bevinden die andere wiskundige constructies vormen. Het is een Lusthof (ook wel Sterrebos genoemd) waar zich jaarlijks manifestaties afspelen.



Dit jaar is dat Disruption-Renapping Nature dat je het best kunt vertalen met Ontwrichting- De natuur opnieuw in kaart gebracht. 
      Tien Europese kunstenaars die op diverse manieren druk met natuur bezig zijn werden uitgenodigd om een object te maken, dat in het park geplaatst zou worden. Ze bevinden zich in een willekeurige volgorde in het bos. 
      Soms moet je even zoeken om het betreffende object te vinden. Een plattegrond (voor 5 Euro te koop) is absoluut noodzakelijk. Een bezoek is zeer aan te bevelen. De tentoonstelling is intrigerend, knap en boeiend. 
      Alle werkstukken zijn op hun eigen manier de moeite waard. Maar neem er wel even de tijd voor. Mensen die slecht ter been zijn, achter een rollator lopen of in een rolstoel zitten raad ik aan om thuis te blijven. Veel objecten staan namelijk midden in het bos. 
      Voor de wat oudere kinderen is het spannend, want je kunt er een speurtocht van maken. 

De tentoonstelling loopt nog tot 24 september. 
      Tot die tijd zal ik in vijf afleveringen alle werkstukken bespreken. Ook in willekeurige volgorde.


Nummer 10: Maarten vanden Eynde


The Last Human

Maarten vanden Eynde (Leuven 1977)  maakte al eens een bijzonder object van grote hoeveelheden plastic afval, die hij opviste uit de oceaan.
      Zijn bijdrage aan de Warande lijkt op een open graf. De restanten van ‘’de laatste mens’’.
Een herkenbare menselijk vorm met computerelementen op de schedel naar voorbeeld van Dame du Cavillon, een geraamte dat in 1872 in Frankrijk gevonden werd. Een vrouw met ruim 200 schelpen op haar hoofd.


  Het is de bedoeling van de kunstenaar dat de bezoekers zelf even archeoloog worden en zich zullen afvragen waarom het hier om de laatste mens zou gaan. Je kunt daar je fantasie lekker op loslaten.
      Is dit een robotmens? Maar waarom zou die dan begraven zijn?

 

Nummer 5: Henrik Håkansson

Fundament (Insect Societies #002)

Henrik Håkansson (Helsingborg Zweden 1968) vraagt aandacht voor de wereldwijd slechte positie van de bij.
      De balk die in eerste instantie lijkt op een onderdeel van een hindernisbaan, is een zogeheten bijenbalk.  Als je er dichter bij komt, zie je de gaatjes die een veilige plek vormen voor de bijen om zich voort te planten.
      Ze kunnen hier hun eitjes leggen en de larven kunnen zich ontpoppen.

De balk zal tot het eind van de herfst in De Warande aanwezig blijven.  En dat is weer goed voor de biodiversiteit in het parkbos.


Cultuurlijke Natuur (2)



Als je zo eens wat door dat bos dwaalt kom je ook natuur tegen, die spontaan tot een soort cultureel object is geworden.
      Zoals deze bladeren in een poel


Kunst in de Oude Warande (1): Nummers 4 en 2; Koepelkas en verbrande olijfboom 
Kunst in de Oude Warande (2): Nummers 10 en 5; De laatste mens & een bijenbalk