Een paar Mozambikaanse reproducties

Ik schreef gisteren een stukje over Mozambique. Ik was daar in januari 1994. De burgeroorlog tussen het voormalige Marxistische guerillaleger Frelimo en de door het Zuid-Afrikaanse apartheidsregiem gesteunde Renamo was voorbij. Soldaten werden ontwapend en vooral uit de westerse wereld kwamen ontwikkelingswerkers, die het land er weer bovenop zouden helpen. Later dat jaar zouden er verkiezingen plaatsvinden, de mensenrechten zouden verbeteren, de economie zou aantrekken, corruptie bestreden en criminaliteit ingedamd. Kortom: Mozambique zou een vrij, democratisch en modern land worden. Het is voor een deel nog uitgekomen ook, hoewel er anno 2016 sprake is van een groot corruptieschandaal waarbij ook de regering betrokken is.
      De mensen geloofden erin. Mozambique was arm in die tijd; heel arm. Ik logeerde bij een Nederlander die zich definitief in dat land gevestigd had. Hij woonde aan de rand van een verschrikkelijke krottenwijk in de hoofdstad Maputo. Een wijk, die met gemak de vergelijking aankon met diverse andere derdewereldlanden, waar ik ook heb rondgekeken.
     
Toch was de sfeer in die wijken eigenlijk wel goed. De mensen waren over het algemeen vrolijk en hadden vertrouwen in de toekomst.
‘’This is Africa man. Hallelujah’’. Jawel.

Over muziek schreef ik gisteren. Maar ook beeldende kunst nam in die samenleving een belangrijke plaats in. Ik bezocht een grote galerie en kwam onder de indruk. Daar kocht ik drie reproducties van schilderijen. Gemaakt tijdens de burgeroorlog.
      Strijd, wanhoop, onderdrukking, saamhorigheid, verzet en ellende. Alles zit erin.


Grito de Paz van Naguib. (Schreeuw om vrede)

  

Abdula Naguib Elias (1955) komt uit Tete in het uiterste noorden van het land. Hij studeerde eerst in de hoofdstad Maputo (toen nog Lourenço Marques) en deed een voortgezette studie in Lissabon. Werk van hem bevindt zich in musea in een aantal Europese landen, in de Verenigde Staten en in Portugal, Brazilië en Angola. Grito de Paz is olieverf op linnen.


Mafalala van Bertina

  

Bertina Lopes (1926-2012) werd geboren in Lourenço Marques. Ook zij verliet op vrij jonge leeftijd het land om in Lissabon te gaan studeren. Nadat zij voor korte tijd naar Mozambique terugkeerde, vertrok zij naar Italië. Daar zou zij blijven. Mafalala is olieverf op linnen.


Preludio II van Malangatana

  

Malangatana Ngwenya (1936-2011) werd geboren in het dorp Matalana in het zuiden van het land. Vertrok naar de hoofdstad, waar hij als autodidact ging werken. Hij sloot zich in 1964 bij de guerillabeweging Fremilo aan. Werd opgepakt door de Portugese geheime dienst en zat 18 maanden gevangen. Daarna was het geruime tijd verboden om zijn werk in Mozambique te exposeren. Preludio is eveneens olieverf op linnen.