Beelden (778)

 

Leuke tentoonstelling Voorstraatdorpen

   

Het Voorstraatdorp Nieuw-Vossemeer in het uiterste westen van Noord-Brabant bestaat 450 jaar. Dat wordt in juni gevierd met een feestweek.
      Maar daarnaast is in het A.M. de Jong Museum een tentoonstelling ingericht over 11 Voorstraatdorpen in de omgeving.
Dat zijn naast Nieuw-Vossemeer: Fijnaart, Klundert, Bruinisse, Numansdorp, Oude-Tonge, Stavenisse, Sint-Philipsland, Middelharnis, Sint-Annaland en Oud-Vossemeer.
      Nog tot eind september iedere zaterdagmiddag van half twee tot half vijf te zien.  


Zuidwest Nederland

   

Voorstraatdorpen vind je veel in Zeeland, West-Brabant en op de Zuid-Hollandse eilanden.
      Ze werden in de 15e, 16e en 17e eeuw gesticht na inpolderingen, waardoor nieuwe landbouwgebieden ontstonden.
Het principe was eenvoudig. Op de dijk (soms bij de haven) werd een straat loodrecht gezet. Vrijwel altijd richting kerk(ring). Daarlangs kwam aan weerszijden nieuwe bebouwing. Vaak ook kwam er een Achterstraat. 
      De belangrijkste straat met de winkels, het gemeentehuis en andere voorzieningen werd vrijwel altijd ook tot Voorstraat gedoopt, hoewel dat niet persé noodzakelijk is. Bruinisse op Schouwen-Duiveland bijvoorbeeld heeft een voorstraat, die Oudestraat heet. 

   

Het is een kleine, maar leuke en interessante tentoonstelling.  
      Ieder dorp presenteert zich in prenten, foto’s, kaarten, correspondentie en andere parafernalia. In al hun gelijkenis vertonen ze ook een duidelijke diversiteit. Oud-Vossemeer bijvoorbeeld voldoet in feite niet aan de definitie, maar kent wel een Voorstraat en is vooral opgenomen vanwege de verbondenheid met Nieuw-Vossemeer.

   

Het is overigens een vrij willekeurige verzameling, want er zijn in Zuidwest Nederland nog veel meer Voorstraatdorpen.
      In mijn rubriek “Op Stap met een ansichtkaart’’ heb ik die vrijwel allemaal behandeld.
Voorwaarde voor mij is dan wel dat er ook een echte Voorstraat bestaat.


Zelfvoorzienend

   

Het waren zelfvoorzienende dorpen.
      Niet alleen met eigen kenmerken, soms ook met eigen taalgebruik en eigen klederdracht.  


Klederdracht

   


A.M. de Jong Museum

   

Het A.M. de Jong Museum is uiteraard gevestigd aan de Voorstraat in Nieuw-Vossemeer. Het is een eerbetoon aan schrijver Adrianus Michiel, die hier op 29 maart 1888 geboren werd. Hij werd vooral bekend om zijn streekroman Merijntje Gijzen (beeldje boven op foto), die in Nederland grote bekendheid kreeg toen er in de jaren zeventig van de vorige eeuw een T.V.-serie van werd gemaakt. A.M. de Jong werd in 1943 in Blaricum door de S.S. vermoord. Hij was een overtuigd socialist.
      We zien in het museum tal van attributen van en over de schrijver. Er is ook een nostalgisch dorpscafé en een dorpswinkel.
Gratis toegankelijk, maar een aardige bijdrage wordt op prijs gesteld. Zo'n museum draait op liefhebbers & vrijwilligers.


Maak er een dagje van. Bijvoorbeeld eerst even naar het plaatsje Tholen, in Oud-Vossemeer op zoek naar de (vermeende) roots van Franklin D. en Theodore Roosevelt, dan Nieuw-Vossemeer en na afloop een drankje in Bergen op Zoom.
      Daar zijn ook tal van mogelijkheden om wat te eten.  

 

 

Nacht- & roofverboden

    


Ik nachtvis; zij nachtvist; hij nachtviste, wij hebben genachtvist (''wij hebben nachtgevist'')

Ik roofvis; zij roofvist, hij roofviste, wij hebben geroofvist (''wij hebben roofgevist'')

 

 

ZELFMOORD TE ALMELO


(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije) 

   

Ik ben dus op weg naar Almelo. Hoe is dat gekomen? Door Anton.

Wie is Anton? Anton was bij onze radio een producer. Dat zijn lui die er voor zorgen dat komende uitzendingen op rolletjes lopen. Ook soms wel in het honderd, that’s all-in the game.

Het absolute hoogtepunt in dit vak was een stagiaire die bij een boekenprogramma was terechtgekomen en na afloop van de uitzending boekenbonnen moest uitdelen. Haar vraag aan de hoofdredacteur was MOET DIE SLAUERHOFF OOK EEN BON, IK HEB ZIJN ADRES NIET.

Anton zijn specialiteit was de binnenkomende post als allereerste te lezen en dan door te sturen naar de betreffende afdeling of persoon. Ik werd zijn doelwit, want allerlei onbegrijpelijk geschrijf of epistels van half waanzinnigen en gestoorden kwamen bij mij. Peter weet er wel raad mee, zoiets. Dit keer was het geen ingekomen brief maar een binnenkomend telefoontje, dat hij doorschakelde naar mij.

Het was een Surinaamse uit Almelo die mij doodleuk meedeelde dat ze zichzelf van het leven wilde beroven. Of ik wilde komen, ze was wanhopig. Waarom bel je dan nu de radio, vroeg ik haar. Ze zou toch beter iemand in de buurt kunnen benaderen. Omdat ik altijd naar je luister en je stem mooi vindt.

Hoe heet je?

Christie.

Christie, het is niet echt naast de deur, maar ik kom.

Collega’s die hoorden van me wat er aan de hand was en die ik van mijn voornemen in kennis stelde om naar Almelo af te reizen, verklaarden me voor gek. DIT IS NIET JE VAK, PETER. WEET WAARAAN JE BEGINT.

Eenmaal in de auto, het is toch echt ongeveer twee uur rijden, bekroop me wel het gevoel aan iets te beginnen dat wel eens slecht zou kunnen aflopen.

Ze woonde in een flatwijk en bij binnenkomst zag ik al aan de rondslingerende handdoeken, washandjes, oude boterhammen, kapotte elektrische apparaten en een onverzorgde poes dat we in de krater van de vulkaan waren. Ik denk dat ik er ongeveer twee uur ben geweest en de volgende dialoog geeft weer hoe de gesprekken liepen. Meestal droevig, soms opgelucht.

 

CHRISTIE, JE BENT DUS VAN PLAN ER EEN EIND AAN TE MAKEN, WAAROM ?

Mijn vriend is er van door en ik kan niet zonder hem.

HOE LANG KEN JE HEM AL?

Een half jaar.

WEL CHRISTIE, VOOR DAT HALF JAAR KON JE OOK ZONDER HEM, DUS…

Ik weet niet wat ik moet zeggen.

ZEG DAN MAAR NIKS, WE GAAN DE ZAAK AANPAKKEN.

Wat wil je?

JE HEBT ME DOOR DE TELEFOON GEZEGD DAT JE JE WILT VERGIFTIGEN MET SCHOONMAAKSPULLEN UIT HET AANRECHTKASTJE.

Ja.

EERST GAAN WE DIE SPULLEN DAARUIT HALEN EN ERGENS ANDERS NEERZETTEN. DAN IS HET MINDER DREIGEND.

Wil je dat echt?

JA

Ze staat op en pakt de spullen en brengt ze naar haar schuurtje.

GOED ZO, NU WORDT HET TIJD VOOR EEN BEETJE OPLUCHTING.

Wil je wat drinken?
EEN GLAASJE BLEEKWATER GRAAG.

Doe niet zo eng.

NOU ALS ER IEMAND HIER ENG DOET, DAN BEN JIJ HET WEL OP DIT MOMENT.

LAAT MIJ MAAR EENS EEN BEETJE VOOR ME UIT PRATEN.

Oké.

JE GAAT NU EEN WEG OP, OF JE DENKT ER AAN OM DIE WEG OP TE GAAN, EEN WEG DIE DOOD LOOPT EN DIE NIET MEER IN DE OMGEKEERDE RICHTING KAN WORDEN GENOMEN.

JE VOELT JE DIEP ONGELUKKIG, EN JE KAN NIET BEDENKEN DAT VEEL DINGEN IN HET LEVEN MAAR TIJDELIJK ZIJN. HET IS HEEL GOED MOGELIJK DAT JE OVER EEN JAAR LACHEND DOOR HET LEVEN LOOPT EN DAT MAAK JE NU ONMOGELIJK DOOR JE VOORNEMEN.

ZIE HET ZO:

JE ZIT OP DE FIETS EN JE HEBT AAN BEIDE ZIJDEN EEN FIETSTAS. IN DE RECHTER TAS STOP JE AL JE VERDRIET. IN DE LINKER TAS GA JE VANAF NU ALLEEN MAAR LEUKE EN DIERBARE DINGEN STOPPEN.

HET VERDRIET IS DUS NIET WEG, MAAR DRAAGBAAR OMDAT JE NU MEER IN EVENWICHT RIJDT.

Wat heb je toch een mooie stem.

DAT KAN WEL ZIJN , MAAR DAT DOET ER NU EVEN NIET TOE.

JIJ HEBT MOOIE OGEN, MAAR DAT DOET ER NU OOK EVEN NIET TOE, O JA TOCH WEL, STOP DIE OGEN MAAR IN JE LINKER FIETSTAS. HEB JE NOG EEN MOEDER?

Ja, die woont in Paramaribo.

IS ZE LIEF?

De liefste vrouw die ik ken.

STOP HAAR IN DIE FIETSTAS, MAAR VERTEL HAAR NOOIT VAN JE PLANNEN VAN VANDAAG.

WE MOETEN NU VERDER.

Met wat?
IK WIL DAT JE DIE SPULLEN UIT HET SCHUURTJE NU WEGGOOIT.

Maar dan kan ik niet meer afwassen.

DAN WASSEN WE GEWOON NIET AF, DAT KAN BEST.

Ze staat op en haalt de flessen en leegt ze in de gootsteen.

ZO DAT ZIET ER BETER UIT.

Ja Pappie!

EN DAN NOG EEN LAATSTE STAP. BEL NU IEMAND UIT JE DIRECTE OMGEVING OP EN LAAT HEM OF HAAR KOMEN. IEMAND DIE JE VERTROUWT.

Geert dus.

IK KEN HEM NIET, MAAR GEERT MOET JE VERDER HELPEN.

Het is nu dertig jaar later en vraag me af of ze nog leeft. Heette ze wel Christie?

 

Klik HIER voor alle Photosophieën

 

 

 

 

 

 

WAT IS DIT ALLEMAAL?

 

(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

 

 

In heel Hongarije verschijnt dit bord: STOP BRUSSEL.

      ORBÁN is de bemoeienis van Europa met zijn land zat, dat is wel duidelijk.

MAAR, MAAR, zie hier een staatje uit de Volkskrant:

    


Hier is goed zichtbaar dat veel Oost-Europese landen helemaal geen trek hebben in hen die geweld en oorlog proberen te ontvluchten, zo ook in Hongarije.

    

Hier in het kleine dorp is een gesprek over dit onderwerp nauwelijks mogelijk. 
      Het verst kwam ik nog in een conversatie toen ik vroeg: zouden we hier niet bijvoorbeeld tien vluchtelingen kunnen opvangen? 
De twee grote scholen staan hier al jaren leeg. Het antwoord: twee is al te veel.

 

EN DAN IS ER OOK NOG DIT.

Overal, dus door het hele land, staan grote reclameborden met daarop de gelden die Europa heeft gestuurd om het land er weer bovenop te helpen. IEDER JAAR ontvangt Hongarije 2, 8 miljard Euro. Een miljard is duizend miljoen! Geen leningen, maar schenkingen.
      Veel van die projecten die ik hier heb gezien, zijn totaal zinloos, maar misschien doet dit er ook niet toe. Een voorbeeld hiervan? Oké, een voorbeeld dan.

Ongeveer vijftien kilometer van hier verwijderd ligt een middelgrote provincieplaats, iets als Culemborg. Daar gebeuren tegelijkertijd twee ontwikkelingen. Grote buitenlandse supermarkten wordt toegestaan zich aan de rand van de stad te vestigen. Lidl, Tesco, Spar etc.
      Daar kan je voornamelijk alleen per auto komen.

Maar, zoals ik schreef, TEGELIJKERTIJD, wordt het hele centrum gerenoveerd. Miljoenen Euro’s ( Europees geld) worden er aan besteed. Als het project klaar is zijn de meeste middenstanders al failliet en is het een doods en leeg gebied geworden.

Nog een voorbeeld. Ook met Europees geld wordt er door het hele land een glasvezelnet aangelegd. Het net ligt er, maar geen huis aangesloten. Dat net ligt er al een jaar.
      Is het geld op? Is het geld in verkeerde handen gekomen? Wie zal het zeggen. En als je in het openbaar iets zou willen zeggen, is er geen krant of medium die je woorden afneemt.

Maar het Balaton is erg mooi.

 

Klik HIER voor alle Photosophieën

 

 

 

 

 

 

DIE FOTO

    

(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

Hij gaat maar niet uit het hoofd

Net als muziek die je niet uit krijgt

Woorden doen niets hierbij

De fotograaf ziet het als hoopvol

Ondanks alles overeind willen zijn

Vliegtuigen en bommen kunnen vernietigen

Maar niet de wil om te leven

De naam van de man op de foto:

Mohammed Mohiedin Aris (beter bekend als ABU OMAR)

Locatie: Een slaapkamer te Aleppo Syrië

 

 

 

Klik HIER voor alle Photosophieën

 

 

 

 

Subcategorieën