Audio (137)

 

Anekdotes gedrenkt in alcohol

Het is niet in de eerste plaats de muziek. En ook niet de drank.
Het is ’t verhaal achter de muziek in combinatie met drank.
Sinds half 2015 doe ik eraan.
     Anekdotes laten opborrelen, die ik zelf heb meegemaakt.
Verhalen, waarbij muziek hoort.
Verhalen voor de avond.
Verhalen, waarbij gedronken moet worden.
Verhalen, waarbij een kleine snack gegeten kan worden.
       Proost!

  

 

Tot nu toe zijn verschenen:


1. Night in Tunisia; Art Blakey's Jazz Messengers 
Haarlem Nederland 1961

2. Kanonensong van Bertolt Brecht und Kurt Weill Cooch Behar Bangladesh/India 2003

3. The Singing Detective Zuidzijde Nederland 1992

4. Ramses II Roosendaal Nederland 1967

5. Svalbardtema Longyearbyen Spitsbergen 2001

6. De Finse Tango Tallinn Estland- Helsinki Finland 2002

7. The song of the black-necked crane Thimphu Bhutan 1999

8. Bob Dylan's Hard Rain Koeweit 1981

9. Vladimir Vyssotski Moskou Rusland 1993

10. Han Reiziger IJmuiden Nederland 1988

11. Privé-concert in Tasjkent Tasjkent Oezbekistan 1998

12. Meidengroep Värttinä & Jean Sibelius  Lappeeenranta Finland 1991

13. De Moldau van Bedrich Smetana Zvikovské Podhradi Tsjechië 2010

14. Sounds of Lesotho Maseru Lesotho 2003

15. Strawberry Fields, John Lennon New York 2005

16. Rumsong in the morning  Georgetown Guyana 2004

17. Edda van Sveinbjörn Beinteinsson  Reykjavik IJsland 1995                                      

18. De Manas van Nazarkyl SeydrakemanovOsh Kirgizië 1998

19: Alison Krauss New York 2005

20: Edward Meeker Take me out to the ballgame Zuidzijde 1998-2008

21: Bolshoi theater met Jevgeni Onegin Moskou 1995

22: Branco Milenovic Bled Joegoslavië 1982

23: Marjol Flore Live Le Touquet-Paris-Plage 2014

24: Makwayela Dance Maputo Mozambique 1994

25: Clark Terry & de Fluegelhorn Rotterdam 1985

26: Carike Keuzenkamp De Aar Zuid-Afrika 1994

27: Krontjong Asli Jakarta Indonesië 1986

28: Maria Tanase Cluj-Napoca Roemenië 1992

29: Duo Unkrott.Zerbe Oost-Berlijn 1990

30: Mrs Robinson PaulSimon New York 1967

31: Paradise by the dashboard light Meat Loaf Zuidzijde 1978:  

 

©2017 Ronald van den Boogaard 

 

 

 

Whole day I drinking

In het voorjaar van 2004 liep ik met een begeleider zomaar wat door de straten van Georgetown, de hoofdstad van Guyana in Zuid Amerika. Het was warm, loom & vochtig. Ik was luchtig gekleed en had niet meer dan wat los geld bij me. Onder mijn voet in een Nike-loopschoen zat een copy van mijn paspoort.
      Ik had een politierapport ingezien met criminaliteitscijfers. Schrikbarend. Het aantal moorden per inwoner bijvoorbeeld is drie maal zo hoog als in de USA, het aantal roofovervallen behoort tot het hoogste van Zuid-Amerika en huiselijk geweld lijkt meer regel dan uitzondering. En die cijfers waren volgens mijn zegsman nog geflatteerd. De politie was namelijk niet voldoende bemand. Volgens andere bronnen waren er ook politiemensen, die een aangifte voor wat geld lieten verdwijnen. Omdat het aantal toeristen laag is, zijn blanke voorbijgangers een gewild doelwit.
      Georgetown ligt dan wel in Zuid-Amerika, maar het heeft er verder niets mee te maken. Men spreekt er een simpel soort Engels, de bebouwing is Engels en Nederlands koloniaal, het land maakt onderdeel uit van het cricketteam van de West-Indies en men drinkt rum. Veel rum. En de muziek is Caraïbisch en niet Latijns-Amerikaans.
      Om een uur of elf die ochtend belanden wij in een groot Rumhuis. Alleen toegankelijk voor mannen. Alles -inclusief de vloer en het plafond- is blauw in dit huis. Veel mannen zijn aangeschoten om niet te zeggen ladderzat. Ze zijn luidruchtig. Er wordt harde muziek gedraaid. Rummuziek, zoals ze mij duidelijk maken. Als je namelijk rum drinkt, moet je naar rummuziek luisteren.
      Een man stapt op mij af en zegt: ‘Hey man. Take a drink b’fore I kill ye‘
.

  

De rum is er in vele soorten. De beste is El Dorado. Een merk dat vrijwel ieder jaar wordt uitgeroepen tot de beste rum ter wereld. Het is er van 3, 5, 8, 12, 15, en 21 jaar oud. HIER de indrukwekkend lange lijst van onderscheidingen en prijzen, die El Dorado heeft ontvangen.

En dan is er de muziek. Bijvoorbeeld:

Whole day I drinking

Rum drinkers

Rum is meh lover

Bring me the rum & Rum in the morning

 

                                              ©2016 Ronald van den Boogaard

 


Strawberry Fields in Central Park

Vandaag precies 35 jaar geleden werd John Lennon doodgeschoten door een obsessieve gek. Dat gebeurde voor zijn huis in het Dakotagebouw, 72nd Street in New York. Hij was pas 40 jaar. Toen hij zestien jaar was richtte hij de rockgroep The Quarrymen op. Een jaar later kwam daar Paul McCartney bij; in 1958 volgde George Harrison.
      De band werd in 1960 herdoopt tot de Beatles. Drummer Ringo Star voegde zich toen bij het gezelschap, dat -samen met The Rolling Stones- de beroemdste band van de vorige eeuw werd. Waarom wij toch altijd moeten kiezen tussen die twee bands heb ik nooit begrepen.

      Het is ontleend aan Strawberry Field, een weeshuis in zijn geboortestad Liverpool.


UIT ELKAAR

Wat drinken we op John Lennon?
      Volgens diverse bronnen was zijn favoriete drankje een Brandy Alexander. Dat is een mix van cognac en crème de cacao. Half om half en geschonken in een gekoeld glas. Geen drankje om een beetje mee door te zakken, lijkt me.

 

Muziek bij de borrel (1):
Night in Tunisia; Art Blakey's Jazz Messengers

Muziek bij de borrel (2): 
Kanonensong van Bertolt Brecht und Kurt Weill 

Muziek bij de borrel (3)
The Singing Detective

Muziek bij de borrel (4)
Ramses II

Muziek bij de borrel (5)
Svalbardtema

Muziek bij de borrel; (6) 
De Finse Tango

Muziek bij de borrel (7)
The song of the black-necked crane

Muziek bij de borrel (8)
Bob Dylan's Hard Rain

Muziek bij de borrel (9)
Vladimir Vyssotski

Muziek bij de borrel (10)
Han Reiziger

Muziek bij de borrel (11)
Privé-concert in Tasjkent

Muziek bij de borrel (12)
Meidengroep Värttinä & Jean Sibelius

Muziek bij de borrel (13)
De Moldau van Bedrich Smetana

Muziek bij de borrel (14)
Sounds of Lesotho

Muziek bij de borrel (15)
Strawberry Fields, John Lennon

 

 

 


Hoedjes & afval

Lesotho dus. Een onafhankelijk land dat geheel omringd wordt door Zuid-Afrika. Een land met een geheel eigen cultuur, eigen tradities; eigen muziek,
     
En ... geheel eigen hoedjes.

In het voorjaar van 2000 zat ik 's avonds wat te drinken met de eigenaar van een hotel in de hoofdstad Maseru. Plaatselijk geproduceerd bier onder de naam Maluti.
      Ik was de enige gast. 

De man had vroeger in de dimantmijnen van Zuid-Afrika gewerkt, Daar had hij stoflongen aan over gehouden. Met af en toe een rochel in zijn stem vertelde hij nostalgisch over zijn land. Over de armoe, de uitbuiting door Zuid-Afrika, maar ook over trots en overlevingsdrang.
     
Hij liet mij het nationaal volkslied horen en gaf mij een cassette cadeau. Met Sotho Music. 

U kunt HIER luisteren naar vijf schaapsherders, die muziek maken met instrumenten, die ze zelf gemaakt hebben van afval en schroot. En natuurlijk hebben ze de karakteristieke Lesotho-hoedjes op.
     
Daar schreef ik in 2007 al eens dit stukje over.   

Voorjaar 2000 

Meshoeshoe de Grote

Eén van de merkwaardigste gebouwen in Afrika staat in de belangrijkste straat van de hoofdstad Maseru in Lesotho. Een onafhankelijk land dat geheel omringd wordt door Zuid Afrika. Een koninkrijk. Een land, dat er prat op gaat het -denk even na- hoogste laagste punt ter wereld te hebben. Het land heeft ook een ijsbaan, volgens mij de enige in heel Afrika. 

      Kingsway heet die straat. En daar staat een vrij groot gebouw in de vorm van een hoed, de zogenaamde Basotho hoed. Er is een restaurant in gevestigd, waar je hele dikke omeletten kunt eten. Het bouwsel is van onderen rond en loopt omhoog in een punt met een kroon erop. Het is felgeel met een bruine rand. Het is gevormd naar de heuvel, die zich in het land bevindt bij het fort van de voormalige koning, Meshoeshoe de Grote. 
      Deze hoed is het nationale symbool van Lesotho. Je vindt het overal terug. Bijvoorbeeld in de vlag, maar ook op nummerplaten van auto’s.

 

Pitriet

In Maseru, maar ook in kleinere plaatsjes op het platteland, kun je van die hoedjes kopen. Ze worden gemaakt van een soort pitriet. Uiteraard met de hand.  
      Recht tegenover mijn hotel aan Kingsway op een pleintje was zo’n verkoopplaats. Er stonden twaalf verkoopsters. Als ze je zien gaan ze elkaar beconcurreren. ’ You want hat, mister? Selfmade hat. Very very cheap‘.
      Ze zijn leuk en druk en kleurrijk gekleed. Ze trekken aan je haar, aan je broek, aan je trui. Ze lachen en flirten. En ze bieden zo hard tegen elkaar op, dat de hoedjes uiteindelijk vrijwel niets meer kosten.
      Ik keerde in Holland terug met 12 hoedjes in verschillende soorten en maten.
      Op Internet wordt zo'n wat groter hoedje inmiddels aangeboden voor 175,95 US $. 

 Ik heb er nog een paar over. 

 

Muziek bij de borrel (1):
Night in Tunisia; Art Blakey's Jazz Messengers

Muziek bij de borrel (2): 
Kanonensong van Bertolt Brecht und Kurt Weill 

Muziek bij de borrel (3)
The Singing Detective

Muziek bij de borrel (4)
Ramses II

Muziek bij de borrel (5)
Svalbardtema

Muziek bij de borrel; (6) 
De Finse Tango

Muziek bij de borrel (7)
The song of the black-necked crane

Muziek bij de borrel (8)
Bob Dylan's Hard Rain

Muziek bij de borrel (9)
Vladimir Vyssotski

Muziek bij de borrel (10)
Han Reiziger

Muziek bij de borrel (11)
Privé-concert in Tasjkent

Muziek bij de borrel (12)
Meidengroep Värttinä & Jean Sibelius

Muziek bij de borrel (13)
De Moldau van Bedrich Smetana


 

Vltava & Otava; een drierivierenpunt

 

Dit is een drierivierenpunt. Het bevindt zich bij het dorpje Zvikovské Podhradi in Tsjechië , een kleine honderd kilometer ten zuiden van Praag.
Rechts stroomt de Moldau (Vltava) en links de Otava.
      De rivier gaat verder als de Moldau, stroomt via Praag en mondt in het noorden van het land uit in de Elbe.
De foto is genomen vanaf de muur rond het kasteel Hrad Zvikov, dat op een schiereiland ligt. Het kasteel is iedere dag te bezichtigen. Volwassenen betalen 70 Tsjechische kronen; ongeveer 2.50 Euro. 

Symfonisch gedicht

Je kunt het best naar de foto’s kijken met de beroemde zeer herkenbare muziek van componist Bedrich Smetana op de achtergrond.
      Hij schreef in de tweede helft van de negentiende eeuw zijn monumentale werk Má Vlast. (Mijn vaderland).
Zes symfonische gedichten waarin niet alleen het landschap wordt verheerlijkt, maar waarin ook aandacht is voor verhalen, sagen en legenden uit Bohemen, het westelijk deel van Tsjechië .
      Het tweede gedicht is de Moldau.
     
Ik heb een mooie uitvoering voor u gevonden. Je hoort in 58" hoe de rivier ontspringt bij twee bronnen: een warme en een koude. Dan volgt de harmonieuze samenvloeiing.
      Een opname uit 1950. 
Het NBC Symphony Orchestra onder leiding van dirigent Arturo Toscanini.  
     
      In Tsjechië drink je bier. Het liefst de echte Budweis uit het nabije České Budějovice en niet de Amerikaanse rommel met dezelfde naam.
Als je echt sterke drank wil drinken is er de vaak lokaal gestookte Slivovice. Hier en daar wordt ook Becherovka geschonken, een soort kruidenbitter.

Hrad Zvikov

    
 
Moldau

Otava

Toeschouwers

Het is een mooie rivier.
      Soms vaart er een bootje met toeschouwers, die het ook allemaal heel mooi vinden.
En reken maar dat er drank aan boord is.

 

Muziek bij de borrel (1):
Night in Tunisia; Art Blakey's Jazz Messengers

Muziek bij de borrel (2): 
Kanonensong van Bertolt Brecht und Kurt Weill 

Muziek bij de borrel (3)
The Singing Detective

Muziek bij de borrel (4)
Ramses II

Muziek bij de borrel (5)
Svalbardtema

Muziek bij de borrel; (6) 
De Finse Tango

Muziek bij de borrel (7)
The song of the black-necked crane

Muziek bij de borrel (8)
Bob Dylan's Hard Rain

Muziek bij de borrel (9)
Vladimir Vyssotski

Muziek bij de borrel (10)
Han Reiziger

Muziek bij de borrel (11)
Privé-concert in Tasjkent

Muziek bij de borrel (12)
Meidengroep Värttinä & Jean Sibelius

Muziek bij de borrel (13)
De Moldau van Bedrich Smetana


 

Subcategorieën