Algemeen (309)

 

Trump Tower New York City


(Door Iris Driessen, docent Nederlands VWO/Gymnasium))

  • ‘Ik sta hier iedere dag ja. Ik sta om zes uur op. Dan maak ik koffie, eet een blueberry pancake en geef de hond te eten. Als ik me heb aangekleed, ga ik aan tafel zitten. Ik sorteer mijn stiften en knip het karton op maat. Om de dag bedenk ik een nieuwe tekst. Ja, dat zou je wel creatief kunnen noemen. Om acht uur neem ik de metro hierheen. Ik stal mijn borden uit en ga staan. Eenzaam? Nee. Heel veel mensen willen met me op de foto en maken een praatje. Waarom ik het doe? Het houdt me kalm. Als ik het niet doe, dan word ik gek van woede. Daarom doe ik dit. Omdat het allemaal te idioot voor woorden is. Je vindt de teksten een beetje grappig? Ja. Misschien wel. Maar het is allemaal very, very sad.’

 

 

Zie HIER voor alle Juffen

 

 

Geplaatst in oktober

 

31 oktober: Reizen 187; Met vacantie naar Duitschland

30 oktober: Ontmoetingen in de open lucht 17; Bassam Abu Sharif, een Palestijn

29 oktober: Honkbal 110; Op zijn Houtkamps

28 oktober: Familie 138; KEET, vier jaar & tien maanden

28 oktober: Home From Abroad 94; Does Trump triumph?

27 oktober: Blogcitaten 41; De eerste televisierel

26 oktober: Atlas van de kleinste landen 52; Gozo (Malta)

25 oktober: Meer Dan Een Juf 33; Een ode aan Kelvin

25 oktober: Voorstraten 89; Cadzand Zeeuws-Vlaanderen

24 oktober: Ontmoetingen in de open lucht 16; Godfrey, een Zimbabwaan 

23 oktober: Reportages 135: Cadzand-Bad Zeeuws-Vlaanderen 

22 oktober: Blogcitaten 40; Van Aswan Egypte naar Khartoum Soedan

21 oktober: Home From Abroad 93; The Myth

20 oktober: Atlas van de kleinste landen 51; Valletta, hoofdstad van Malta

19 oktober: Reportages 134; Ballum Ameland. beschermd dorpsgezicht

18 oktober: Ontmoetingen in de open lucht 15; De museumdirecteur, een Mauritiaan

17 oktober: Meer Dan Een Juf 32; Van alle markten thuis

17 oktober: Photosophieën 339; Gelegenheidsrecht

16 oktober: Reportages 133; Waddenzee onder Ameland. Werelderfgoed

15 oktober: Blogcitaten 39; Verslaggever in smoking

14 oktober: Home From abroad 92; One Busy Week 

13 oktober: Ontmoetingen in de open lucht 14; Stefan, een tovenaar

12 oktober: Atlas van de kleinste landen 50; De Orde van Malta

11 oktober: Media 258; De biografie van Jan Wolkers

10 oktober: Reportages 132; Groeten uit Nes (Ameland)

9 oktober: Meer Dan Een Juf 31; Liefde in het fietsenhok

8 oktober: Reportages 131; Scheepswrakken & groene stranden, Noordzeekusr Ameland

7 oktober: Blogcitaten 38; Een autoweg downgraden

7 oktober: Home From Abroad 91; A fucking moron

6 oktober: Ontmoetingen in de open lucht; Mr. T.F. Keohane Jr, een Yank 

5 oktober: Reportages 130: Groeten uit Hollum (Ameland)

4 oktober: Voorstraten 88; Holwerd Friesland

3 oktober: Atlas van de kleinste landen 49; Malta (Middellandse Zee)

2 oktober: Media 256; Dick Passchier overleden

2 oktober: Ontmoetingen in de open lucht 12; Arvid, een Gotlander

1 oktober: Meer Dan Een Juf 30; Een heel klein eersteklassertje

1 oktober: Algemeen 303; Geplaatst in september

 

 

Hulpmentor en vraagbaak

(Door Iris Driessen, docent Nederlands VWO/Gymnasium)

Sommige leerlingen verdienen een ode. Op Instagram, want daar zitten ze op. 

Ik schreef het volgende voor Kelvin. 

Stel je voor. Je zit net in de eerste klas. Je bent nog klein, alles is nieuw. Zelfs de weg van school naar huis is nieuw. En alle boeken die je mee moet slepen, de lunchtrommel die je moet inpakken met voldoende boterhammen en je kluissleutel die je niet mag kwijtraken omdat je anders een boete krijgt. En dan ook nog al die kinderen. Die knappe grote meisjes met borsten en strakke broeken en die grote sterke jongens met spierballen en petjes. Het is hartstikke spannend en ook een beetje eng, op de middelbare school. Maar. Kelvin is er.
      Kelvin is één van de hulpmentoren van de klas. Kelvin zit in de pauzes in dezelfde ruimte een ice tea te drinken. Hij stoeit met je, hij praat met je. Over voetbal, over trainingen die je misschien wel moet afzeggen, want school is toch wel belangrijk, en dat weet jij ook wel, maar in groep acht kon het nog en nu niet meer en daar word je verdrietig van. Maar als Kelvin het zegt…
      Kelvin is die bovenbouwer die je kent; knap is hij en jij hebt zijn telefoonnummer omdat je hem mag bellen als er iets is. Je zit pas in de eerste en je hebt zijn nummer! Kelvin staat op zaterdag te kijken bij jouw voetbalwedstrijd, omdat hij weet hoe leuk het is als er iemand komt kijken. Kelvin gebruikt nu óók een agenda, omdat hij tijdens het bijwonen van een mentorles zag dat het toch wel erg handig was. Kelvin wil misschien iets gaan studeren, een studie met vier woorden waarvan ‘antropologie’ er één is. Hij heeft geen idee wat antropologie is, maar het zal vast leuk zijn. Kelvin lult vijf kwartier in een uur, maar daar trekt hij zich niks van aan en maakt er zo zes kwartier van. Het geeft niet; alles wat Kelvin zegt is waar. En (onbedoeld) grappig. 

Die eerste klas kom je wel door. Want Kelvin is er. Kelvin zorgt ervoor dat je wint.
Kelvin moet alleen iets aan zijn Nederlands doen. Maar hee. Wie ben ik.


Zie
 
HIER voor alle Juffen



 

  • Amsterdams Onderwijsgala

  •        

  • (Door Iris Driessen, docent Nederlands VWO/Gymnasium)

    In mijn hand houd ik een microfoon vast. In de oranje kubus kun je namelijk praten. Ik kreeg de kubus toegeworpen door Art Rooijakkers die het Amsterdamse Onderwijsgala presenteerde. Dat deed hij best leuk, dat praten voor een groep. 
  •       Maar in de zaal zaten zo'n 900 mensen die dat nog veel beter kunnen. 900 docenten uit het basis-, voortgezet-, en beroepsonderwijs werden die avond in het zonnetje gezet in het Nieuwe DeLaMar theater.
          Er was cabaret met grappen over squirten en in het gezicht klaarkomen; echte onderwijsgrappen. En er was een lezing over toetsen en meten; hoezo toetsen? En muziek van een man met een fluit. Maar het mooiste was dat ik extra in het zonnetje werd gezet en een filmpje cadeau kreeg waarin drie leerlingen hele lieve dingen over mij zeiden. Wat een eer. Daarna gooide ik de microfoon terug naar Art.
          'Ze kan ook nog gooien', zei hij. Yep. Ik ben van alle markten thuis.

 
Zie HIER voor alle Juffen


 

Liefde in het fietsenhok

(Door Iris Driessen, docent Nederlands VWO/Gymnasium)

Op mijn school zijn natuurlijk leerlingen die verkering met elkaar hebben. Ineens zie je ze in de pauze bij de kluisjes in een innige omhelzing staan, heftig tongzoenend. Of ze komen op school met een ketting van donkerrode plekken in hun nek. Het zijn vaak jongens die de ketting dragen. Het meisje staat dan trots naast hem. 
      Ik zie ook heel veel meisjes die verkering hebben met een ander meisje. Zij staan niet kussend bij de kluisjes en komen ook niet met zuigzoenen op school. Eigenlijk zie je er niks van, maar iedereen weet het. Ze hebben verkering. Of ze hun hele leven met een meisje zullen zijn, weten ze nog niet. Maar op dit moment wel. 
      Ik vind het mooi. Mooi dat die meisjes zo openlijk op school met een ander meisje willen zijn. En ik vind het mooi dat onhandige puberjongetjes van de ene op de andere dag geroutineerd en vanzelfsprekend hun handen op de billen van hun vriendinnetje leggen. En met een kusje en nog een kus afscheid van elkaar nemen, omdat ze het volgende uur een ander vak hebben. 

In de pauzes staan ze dan dicht tegen elkaar aan. Het vriendengroepje staat om ze heen. Het is de normaalste zaak van de wereld, ze kijken niet eens naar de verliefden. De verliefden proberen mee te doen met het groepsgesprek maar hebben eigenlijk alleen maar oog voor elkaar. 
      Ik kijk graag naar deze kalverliefdes. Toen ik zestien was, was ik smoorverliefd op Hugo. Ik kan me nog goed herinneren dat we er net zo bij stonden. Zijn handen op mijn billen, ik draaide krulletjes in zijn haar en ondertussen hadden we het over een proefwerk Frans. Tegen mijn moeder zei ik dat ik tegen een tak aan was gelopen; ze maakte zich zorgen om die verkleuringen in mijn nek. 
      Als ik naar die pubers op school kijk, voel ik die kriebels in mijn buik van toen weer even terugkomen. Die spanning van het kussen. Het kussen dat zich verplaatste van de kantine naar een stil plekje in het fietsenhok. Handen die na een tijdje niet alleen maar op mijn billen lagen. 

En dan ineens is het uit. Want hij heeft… of zij deed… of haar moeder wilde niet dat… of het werkte gewoon niet. Het drama is groot. Groter dan het verdriet. De vriendengroep is verdeeld in twee kampen. Bij de kluisjes wordt geschreeuwd en haar vriendinnen staan om de hoek klaar om haar te troosten. Zijn handen houdt hij in zijn zakken. 

Met Hugo ging het uit na dertien maanden. We waren uit elkaar gegroeid. Op ons zeventiende. Ik was ontroostbaar. Het liefdesverdriet van mijn leerlingen begrijp ik heel goed. Daar mogen ze bij mij best een les voor missen. Om iets uit te praten met elkaar bijvoorbeeld. Een lesuur is echter nooit genoeg voor een gebroken hart. 

Vanmiddag wilde ik mijn fiets uit het fietsenhok pakken. Mijn fiets was bezet. Morgen komt hij met een zuigzoen op school. 
      Ik ben naar huis gelopen. 
  

Subcategorieën