Algemeen (276)

 

Randverschijnselen van het Voortgezet Onderwijs

     

Iris Driessen is docent Nederlands aan een lyceum in de Randstad. Een middelbare school voor Atheneum+ en Gymnasium. De + betekent dat er op deze school ook experimentele vakken worden gedoceerd: Grote Denkers, Lifestyle Informatics, Logica & Argumentatie, Drama & Rede.     
     
      Zij is mentor van de eerste klas en een lerares ''met een groot hart voor het onderwijs, maar vooral met een heel groot hart voor haar leerlingen''.
     
      Met enige regelmaat stuurt zij mij berichten over de ''randverschijnselen'' van haar werk.  

Tot nu toe zijn verschenen:

 

Meer Juffen

1: Een stinkend kind
3. Blauw haar; Paars haar
4: Een prachtig jongetje
5. Tienerseks
6: ''Staat je goed man'', zeg ik
7: In de Miks; Zwarte en Witte Jeugd
8: Een oud-leerling 
9: Nieuwe taal 
10: Puppy 
11: Paaseitjes 
12: Over knap & lekker 
13: Zomaar een handtekening 

 

 

In de MIKS


(Door Iris Driessen, docent Nederlands VWO/Gymnasium)

Sinds vier jaar doen de leerlingen uit de derde klas mee aan een project. Het heet In de Miks; leerlingen van mijn witte school ontmoeten leerlingen van een zogenaamde zwarte school. Alle kinderen wonen in Amsterdam, gaan naar sportclubs, snacken bij de McDonald’s, gaan naar dezelfde films in de bioscoop, maar ze kennen elkaar en elkaars wereld niet. En juist het onbekende zorgt voor verdeling in de samenleving en voor het buitensluiten. Als dat gebeurt, praten mensen niet meer met elkaar, maar slechts over elkaar.

Tijdens In de Miks worden alle 300 leerlingen verdeeld in groepjes van twintig; tien van de ene school, tien van de andere. Ik ben één van de begeleidende docenten. Om dat goed te kunnen doen heb ik een intensieve training gehad waarin ik heb geleerd hoe ik genuanceerd mijn mening kan geven, hoe bepaalde werkvormen ingezet kunnen worden en hoe ik onderwerpen die in de taboesfeer liggen, bespreekbaar kan maken.

Het project zit in mijn hart. Ik vind het ontzettend belangrijk dat deze kinderen elkaar leren kennen. En dus neem ik ze een week lang mee op sleeptouw, op de fiets, twintig kinderen in een lang lint achter mij aan, door de hele stad. We gaan naar de moskee, de synagoge, naar een protestantse kerk, naar het Humanistisch verbond, naar Rialto, naar het COC.

Tussendoor is er tijd om met elkaar in gesprek te gaan. Die gesprekken gaan soms moeizaam (ze hebben er niet altijd zin in, omdat het pas half tien is en wel erg vroeg om het dan over de Palestijns-Joodse kwestie te hebben), maar het gaat er ook regelmatig fel aan toe. Homoseksualiteit is verboden in de Koran en naast iemand zitten die lesbisch is, willen ze soms niet. Het is heftig om te vertellen en om aan te horen dat mensen in de tram hun tas op schoot trekken als er een groepje donkere jongens binnenstapt. En soms is de eigenaar van de kebabzaak de enige Turk die de kinderen ‘kennen’.

Tijdens zo’n week worden al mijn vooroordelen bevestigd, maar ook ontkracht.

Ik vond het leuk om mijn groepje bij mij thuis uit te nodigen. Ik wilde een lunch klaarmaken, wilde dat ze zich welkom zouden voelen en belonen voor hun inzet tijdens die week.

Ik had genoeg brood en beleg in huis gehaald, maar net iets te weinig frisdrank. Op de hoek van mijn straat zit een supermarkt, dus ik vroeg aan één van de jongens van de andere school of hij extra drinken wilde halen.

‘Hier, hier heb je mijn pinpas. Mijn pincode is 2784. Heb je dat onthouden? 2784. Haal maar wat jij denkt wat lekker is. En haal genoeg. Neem een tasje mee. Ik hoef geen bonnetje.’

De jongen keek me met open mond aan. ‘Je pinpas? Krijg ik die mee? Dus ik kan gewoon met je pas betalen?! En ik heb je pincode! Juf, ik ben een Marokkaan hoor!’

‘Ja? En? We kennen elkaar nu toch? Wat is het probleem?’

‘Ik ken niemand die zijn pinpas aan me zou geven, juf. Mijn moeder zou het niet eens doen. Maar jij doet het. Dank u wel.’

Tien minuten later was hij terug. Met zes flessen cola, cassis, sinas en twee pakken Fristi. De pas drukte hij in mijn hand. Samen met een bonnetje.

Dat bonnetje heb ik verfrommeld en weggegooid.

Zie HIER voor Alle Juffen

 

 

 

 

Uw eigen QR-Code (2)


In Photosophieën 319 lanceerde Peter Flik een plan om vliegtuigbagage op een doeltreffende wijze te vervoeren. In het kort kwam het erop neer dat u uw bagage via een app aanmeldde. U verkreeg dan een eigen QR-code met alle gegevens.
      De koffer kon bijvoorbeeld worden afgeleverd bij een supermarkt in de buurt en weer worden afgehaald bij een supermarkt op de plaats van bestemming. De ‘’vliegkoffers’’ gingen niet met hetzelfde vliegtuig als de passagiers, maar gingen mee met ‘’bagagevluchten’’.

Het was een simpel plan. Creatief en doeltreffend. Kostenbesparend.
     
En dat hij het goed gezien had blijkt uit een artikel in het blad van Transavia. Daarin komt trendwatcher Adjiedj Bakas aan het woord.
Hij zegt onder meer het volgende:

  

        
                

         

 

Geplaatst in februari

 

28 februari: Goedemorgen 582; Ratje Tichelaar (2)
28 februari: Reizen 131; Amsterdam-Athene; Het verdriet van Jolande
27 februari: Home From Abroad (61): Totally inappropriate
26 februari: Goedemorgen 581; Ja.... We gaan als Avocado......
26 februari: Radio- en televisiegemeut (11); Nou ja kijk...
25 februari: Photosophieën 320: De dag legt zich neer
24 februari: Reizen 31; Semonkong; De hond van de rattenvanger 
24 februari: Reizen 5; De 12 hoedjes van Maseru
23 februari: Aardrijkskunde 35; Bophuthatswana Een Tuisland
22 februari: Reizen 130; Ontboezemingen in de lucht 
21 februari: Diepzinnige clichés 75: Labyrint
20 februari: Muziek bij de borrel (29): Duo Unkrodt . Zerbe
19 februari: Home From Abroad (60); A mole or a useful idiot
19 februari: Meer Dan Een Juf (6); ''Staat je goed man'', zeg ik
18 februari: ZoekPoëzie 17: Marc Chagall & Blaise Cendrars
17 januari: Beelden 769; Een leven onder de brug
16 februari: Aardrijkskunde 83; Humor in exclave Kaliningrad
15 februari: Photosophieën 319: Uw eigen QR-Code
14 februari: Aardrijkskunde 82; Een liefdesaffaire op Ogygia

13 februari: Home From Abroad (59); The Chaos Presidency
12 februari: Atlas van de kleinste landen (20); Rock Islands Palau

11 februari: Goedemorgen 579; Haar & Liefde 
10 februari: Algemeen 261; De eenzame blogger
9 februari: Media 218; De Volksgazet, Walter Slosse & een publicatieverbod
8 februari: Radio- en televisiegemeut (10): De Zaagmansquiz
7 februari: Gehoorde fraen 256; Middelvingerzangeres
7 februari: Meer Dan Een Juf (5): Tienerseks
6 februari: Home From Abroad 58; The Vulgar President
5 februari: Beelden 767; God is my co-pilot
5 februari: Beelden 766: Muizenissen; twee in één val
4 februari: Photosophieën 318: De kwebbelvijver
3 februari: Atlas van de kleinste landen (19); Babeldoab Palau
2 februari: Meer Dan Een Juf (4): Een prachtig jongetje
2 februari: Beelden 446; Guinee-Bissau, Culturen, vreugde, kleuren
1 februari: Algemeen 255; Geplaatst in januari

 

Meer dan een juf

      Iris Driessen is docent Nederlands aan een lyceum in de Randstad. Een middelbare school voor Atheneum+ en Gymnasium. De + betekent dat er op deze school ook experimentele vakken worden gedoceerd: Grote Denkers, Lifestyle Informatics, Logica & Argumentatie, Drama & Rede.     
     
      Zij is mentor van de eerste klas en een lerares ''met een groot hart voor het onderwijs, maar vooral met een heel groot hart voor haar leerlingen''.
     
      Met enige regelmaat stuurt zij mij berichten over de ''randverschijnselen'' van haar werk.  

 

 


Familie

(Door Iris Driessen)

 

Dat is dus zijn stiefmoeder.

Zijn vader en zijn stiefmoeder hebben drie kinderen gekregen.

Dat zijn dus zijn halbroertje- en zusjes.

Sinds een jaar zijn z'n vader en stiefmoeder uit elkaar.

Kai is bij zijn stiefmoeder blijven wonen. Zijn vader huurt een kamer in de buurt.

In het weekend komt zijn vader langs om met het hele gezin te eten.

In de zomervakantie gaat zijn vader met vijf kinderen naar een camping in de buurt van Nice.

Inmiddels heeft zijn vader een nieuwe vriendin. Die een kind van drie heeft.

Ja, ze was wel aardig tijdens het eerste contact. Maar het zou ook wel raar zijn als ze niet aardig zou zijn zo’n eerste keer. Toch?

Zijn stiefmoeder heeft ook een nieuwe vriend. Die lijkt sprekend op zijn vader, volgens Kai. De nieuwe vriend heeft twee kinderen.

Kai is dit weekend naar de kapper geweest. Hij heeft zijn haar laten afscheren. Het staat hem goed, hij heeft een knap koppie.

‘Staat je goed man’, zeg ik.

‘Thanks. Je bent de eerste die het zegt’, zegt hij.

Ik ben de eerste die het zegt. En dat met zo’n grote familie.
 
 

Subcategorieën