Kijken en partij kiezen

In het verleden was ik nogal eens in het buitenland als er een EK of een WK Voetbal was. Nu ben ik in Nederland en doen we niet mee.
     
Ga ik dan toch naar wedstrijden kijken en kies ik partij? Wie weet.

Een analyse aan de hand van een paar voorbeelden.



25 juni EK 1988

München Duitsland/ Ramallah Palestina

Nederland haalt de finale na in de halve finale Duitsland te hebben verslagen. Ik ben in Ramallah op de Palestijnse Westbank. Een uur voor de wedstrijd begint is een groep van zo’n dertig vrouwen hardhandig hun centrum uitgewerkt door het Israëlische leger. De stemming is agressief en opgewonden. Tegenover me zit een vrouw met verwondingen en blauwe plekken. Achter haar staat een klein zwart-wit T.V.-toestel, waarop de finale Nederland-Sovjet-Unie te zien is
      Ik zie hoe Ruud Gullit de eerste goal maakt en kan mijn ogen vrijwel niet van het scherm wenden.

Een vrouw raakt daardoor zo geïrriteerd dat zij het toestel uitzet. Ik mis de fantastische goal van Marco van Basten.
       Mijn vrouw komt mij twee dagen later van Schiphol halen. Zij houdt niet van voetbal, maar heeft een oranje strikje voor. Nederland is een beetje  gek geworden .
     
Ben ik daarom misschien voor de Sovjet-Unie? Nee, want de Sovjet-Unie bestaat niet meer.


11 juni WK 1978

Mendoza Argentinië-Brixton Londen

Nederland speelt de laatste wedstrijd in de voorrondes tegen Schotland. Als we met drie doelpunten verschil verliezen, liggen we eruit.
      Ik ben met collega Dave van Dijk in een soort buurtcentrum in de Londense probleemwijk Brixton, waar spullen worden geheeld en drugs worden verkocht. Voorafgaand aan de wedstrijd wordt keeper Jan Jongbloed door de BBC geïnterviewd. Hij spreekt de opbeurende woorden: “I can’t remember me the moment that I got three goals behind me”.
     
Het publiek in het centrum heeft het niet zo op de Schotten en kiest partij voor Oranje als het in de gaten krijgt dat wij uit Nederland komen.
Schotland komt met 3-1 voor en dreigt over ons heen te walsen. Maar Johnny Rep maakt de verlossende goal.
     
Ben ik daarom voor Schotland? Nee, want Schotland doet niet mee.


13 juni WK 1998

Sanit Denis Frankrijk-Reykjavik IJsland

Nederland speelt zijn eerste wedstrijd tegen België. Ik zit in een café in Reykjavik en kijk op een groot scherm naar de wedstrijd. Het is druk in het café. De prijzen zijn aangepast. Een glas wijn doet -omgerekend- 56 gulden; een eenvoudige snack Fl. 44.
     
Het is een slechte en uitermate teleurstellende wedstrijd, die in 0-0 eindigt. Kluivert wordt uit het veld gestuurd en Bergkamp, die in de kwartfinale tegen Argentinië uitgroeit tot de grote held, valt in.
     
Na afloop is er een etentje met een paar IJslandse kunstenaars. Ik zit tegenover een man, die zegt dat het een uitstekende wedstrijd was.
Ik kijk hem iewat verbaasd aan en denk dat hij een grapje maakt.
      Ben ik nu voor IJsland? Nee, want daar hebben ze geen verstand van voetbal.
      Ben ik voor België? Nee, want daar hebben ze te veel leedvermaak, omdat wij ons niet voor het EK 2016 geplaatst hebben.

 
12 juni WK 2002

Rifu Japan-Longyearbyen Spitsbergen

Ik ben in Longyearbyen op Spitsbergen en heb even niets te doen. Nederland doet niet mee aan het W.K.Voetbal. In een plaatselijk café wordt op een groot scherm de wedstrijd Zweden-Argentinië uitgezonden. Spitsbergen hoort bij Noorwegen en dus bij Scandinavië. De sfeer in het café is pro-Zweeds. Het is een leuke wedstrijd waarbij Argentinië tot ontsteltenis van het publiek in de laatste minuut gelijk maakt. Een glaasje wodka kost -omgerekend- 22 Euro, een broodje rendiervlees doet 22,50 Euro.
     
Maar ben ik nu voor Zweden?
Nee! Als je voor een team bent, moeten ze ook een kans maken.


7 juli WK 1974

Ouddorp Goeree-Overflakkee-Oud-Beijerland Hoeksche Waard

We staan op een privé kampeerterrein te Ouddorp aan de kust van Goeree-Overflakkee. De T.V. werkt daar niet en het dorp, ach--- dat is Ouddorp.
      Ik rij naar mijn huis in Oud-Beijerland op de Hoeksche Waard en ga in mijn eentje naar de finale kijken. We staan in de rust met 2-1 achter. Rinus Michels wisselt linksbuiten Rob Rensenbrink. Niet voor Piet Keizer, maar voor de rechtsbenige hardholler René van de Kerkhof. Ik ben zo kwaad dat ik terug naar Ouddorp rij. Het was heel stil op de weg. Ik koop een ijsje voor 50 cent. Daar hoor ik natuurlijk dat we nog steeds met 2-1 achter staan.
     
Ben ik nu voor Duitsland?
Nee, natuurlijk niet.
 
10 juli EK 2016

Saint-Denis Frankrijk-Porto Portugal

De finale gaat tussen Spanje en Portugal. ‘’Holland’’ is voor Spanje, want het haat Portugal vanwege één begenadigde voetballer die een te grote mond heeft.
     
Ik kies voor Portugal. Misschien ga ik daar wel kijken. Ergens in een taveerne in die mooie stad Porto. Een glaasje port kost daar twee Euro.

Verder: Visje eten, wijntje drinken en wie weet na afloop feestelijk een balletje hooghouden met de plaatselijke bevolking.